Xuño 18, 2014

XXXIII Cabodano do asasinato dos militantes dos GRAPO: Roberto Liñeira, Albino López, Dolores Castro e Antonio Cabezas

Placa en memoria do mártir Roberto Liñeira

O pasado 17 de xuño, cúmpriuse o 33 aniversario da morte ás mans da Garda Civil de 4 militantes dos GRAPO en La Farga de Bebie, Las Lloses, Girona. Masacre que, xunto á de 4 activistas dos Comandos Autónomos Anticapitalistas (CAA) na Baía de Pasaia no 84, son as maiores matanzas policiais de militantes revolucionarios dende o 27 de setembro de 1975, con Franco aínda vivo.

O catalán Antonio Cabezas Bella e os galegos Francisco Roberto Liñeira Oliveira, Albino Gabriel López e Dolores Castro Saa formaban un comando operativo da organización armada GRAPO (Grupos de Resistencia Antifascista Primeiro de Outubro) que neses meses de marzo, abril, maio e xuño de 1981 se mostrou especialmente activo. Estábanse a vivir momentos vitais na política española e europea e a devandita organización achábase no centro do ciclón.

O día 16 de xuño o comando composto por estes catro militantes enfróntase a tiros coa Brigada Antiterrorista en Barcelona. Conseguen fuxir e recalan nun pobo preto da fronteira con Francia. O día 17 instalan a súa tenda de campaña aos arredores de La Farga de Bebie, en Las Lloses, a uns poucos quilómetros de chan francés. Albino Gabriel López e María Dolores Castro Saa se encamiñan ao pobo a por información sobre trens e algo de comida e tabaco. Van vestidos como simples turistas, algo habitual neses pobos fronteirizos.

Antonio Cabezas Bella e Roberto Liñeira Oliveira agardan na tenda de campaña a uns quilómetros do pobo, nunha zona estratexicamente situada e moi disimulada nunha campa de moi difícil absceso.

Albino e Dolores, no pobo, son localizados pola garda civil e detidos. Levados ao cuartel, un enclave estratéxico na loita contrarrevolucionaria xa dende os tempos do maquis antifascista, pois dende el se controlan os pasos a Francia son, polo que obxectivamente parece son brutalmente torturados e asasinados.

A versión do Estado foi que Dolores levaba unha pistola camuflada (no cabelo!!) e que ao intentar usala foron abatidos (de feito, os seus cadáveres estaban literalmente partidos por refachos de metralladora).

A realidade é que lles tiveron que sacar con brutais pero rápidas torturas a información da localización dos seus compañeiros, pois dende as 15.45 que se oíron os disparos polos veciños do pobo até a localización e acribillamiento dos seus outros dous camaradas, ás 18.29, até ese afastado pobo de Girona desprazáronse decenas e decenas de gardas civís e os dous máis altos cargos da Garda Civil en Catalunya. Todo iso en apenas dúas horas e corenta e catro minutos. Entre os altos cargos, o Tenente Coronel Blázquez Pedraza, xefe da comandancia de Girona, e o Xeneral Pajuelo, xefe da 4ª Zona (Catalunya).

O dispositivo de detectar e matar cumpriu a súa primeira parte. Só faltaba localizar o resto de militantes antifascistas. Actívase un círculo en torno á campiña na que estaban Roberto e Antonio. As torturas deberon facer efecto, porque a tenda estaba moi ben escondida e aínda así en menos de dúas horas dende o asasinato dos 2 primeiros militantes xa estaban localizados. Polo menos un grupo de 18 gardas civís descargan sobre eles centos de balazos, asasinándoos no acto e deixando os corpos tirados por varias horas.

Como todos os anos, dende hai 33, renderáselle homenaxe a estes catro antifascistas na cidade da Coruña -sábado 21 no cemiterio de San Amaro ás 13 h-, onde está enterrado Roberto Liñeira.

Etiquetas:
Xuño 12, 2014

Acompañamento solidario a Pepita aos Xulgados da Coruña

Xuño 9, 2014

Manifestación en solidariedade con Pepita e contra a Represión

Xuño 9, 2014

Palestra sobre a imputación de Pepita e contra a Represión

Maio 24, 2014

TOD@S CON PEPITA E CONTRA A REPRESIÓN!

Cartaz convocatoría editado pola Plataforma

Estamos asistindo nos últimos tempos a un desenmascaramento do Estado Español que está a amosar a súa face máis autoritaria.

A indefensión na que deixa aos traballadores e as súas familias coas sucesivas reformas laborais, a criminalización das protestas sociais por medio dos encausamentos xudiciais a sindicalistas, membros de STOP Desafiuzamentos, etc…- moitos deles con sentencias de anos de cadea-, hai que sumar o ataque directo á liberdade de expresión que supón o encausamento de PEPITA SEOANE baseado única e exclusivamente nas opinións expresadas nunha perversa entrevista na prensa do xornal EL MUNDO.

Os mais de trinta anos de experiencia na loita pola liberdade non só dos seus fillos senón de todos os presos políticos, e a reclamación de respecto aos dereitos humanos nas cadeas denunciando os malos tratos, illamentos, e demais formas de tortura dos presos, así como a súa presenza permanente “na primeira liña” en todo tipo de actos ou mobilizacións en contra das inxustizas do sistema capitalista, fan de Pepita unha vítima propiciatoria para amedrentarnos a todos ; por iso acode aos actos contra a represión:

29 de Maio ás 20:00 H

PALESTRA SOBRE A REPRESIÓN. Coa presenza de Pepita, un membro de STOP Desafiuzamentos e unha avogada. Centro TOMAS Y BARROS, rúa Ramón Aller 10. A Coruña

7 de Xuño ás 20:00 H

MANIFESTACIÓN A PROL DE PEPITA E CONTRA A REPRESIÓN – Saída dende o Obelisco.

12 de Xuño ás 9:30 H

ACOMPAÑAMENTO DE PEPITA AO XULGADO. Saída dende a Praza de Monforte.

ACUDE E DIFUNDE!

PLATAFORMA POLA ABSOLUCIÓN DE PEPITA E CONTRA A REPRESIÓN

 
 

Maio 10, 2014

Pipe Diaz – La Madre

Maio 7, 2014

Intervención de Pepita na manifestación da CGT-CUT no 1º de Maio da Coruña

Maio 1, 2014

Mobilización no 1º de Maio na Coruña contra a represión e a imputación de Pepita

 

Solidariedade con Pepita no  1 de Maio en A Coruña

Solidariedade con Pepita no 1 de Maio en A Coruña

TODOS CON PEPITA E CONTRA A REPRESIÓN

Defender ás presas e presos políticos non é un delito!

O pasado mes de Marzo, Pepita Seoane Vaz recibiu unha notificación na que se lle insta a comparecer nos xulgados da Coruña o próximo 12 de Xuño en calidade de imputada. Nela, a Audiencia Nacional, Tribunal Político, acusa a Pepita de “un posible delito de enaltecemento do terrorismo” por unhas declaracións súas ao diario El Mundo que foron publicadas o 7 de xullo de 2013 co título de “Nin a nai nin os fillos GRAPO arrepíntense”. Unha pseudo entrevista na que todas as preguntas perseguían obter de Pepita a “condena do terrorismo” e a súa “solidariedade coas vítimas”, táctica moi recorrente que os xornalistas a soldo do Estado utilizan para poñer a disidencia no punto de mira da represión.

Un novo ataque contra o movemento de solidariedade

Fai xa anos que, dende o movemento pro-amnistía, vimos denunciando o empeño do Estado en rematar con calquera xesto de solidariedade cos presos e presas políticas a través de todo un arsenal de leis que castigan, entre outros feitos, cousas como portar as súas fotos en manifestacións ou realizarlles homenaxes. Unha campaña que comezou coas ilegalizacións de organizacións como Xestoras Pro-Amnistía ou os Comités por un Socorro Roxo Internacional e que non só non foi a menos senón que se mantivo e se agrava día a día co aumento do descontento e a protesta social. Non é a primeira vez que dende os medios de comunicación relacionan aos presos políticos cos manifestantes do Gamonal, 22 M, asi como con todo tipo de protesta social para acusalos a todos e todas de “terrorismo”.

Tampouco é casual que a imputación de Pepita por “enaltecemento do terrorismo” cadre precisamente no tempo coa derrogación da coñecida como “Doutrina Parot”, a saída do cárcere a do seu fillo Suso Cela Seoane e a súa homenaxe e a de outras dúas ex-presas políticas galegas: Aurora Cayetano e Iolanda Fernández, todo vinculado a sua loita continua na defensa de todolos presos políticos. Estes acontecementos situaron ao noso COMITÉ e moi especialmente a Pepita no centro dos ataques da prensa, chegando a sinalala dende as súas páxinas como “a matriarca ideóloga dos GRAPO”.

Máis de trinta anos de loita polos dereitos dos seus fillos e todos os presos

Moita xente na nosa cidade, no noso pobo e mesmo no resto do Estado coñecen a historia de Josefa Seoane Vaz. Neta, filla e esposa de garda civil, a nosa Pepita rachou con boa parte do seu ámbito tras a primeira detención e torturas que sufriu o seu fillo Paco alá polos primeiros anos 80. Detencións, torturas e encarceramentos que se irían sucedendo e que afectarían aos seus tres fillos: Paco máis de 30 anos de cárcere -e aínda segue sumando- Suso 28 e mesmo Carlos que pasou pasou 10 meses en prisión por un presunto delito de “colaboración con banda armada” polo que nunca chegou a celebrarse ningún xuízo.

Varias décadas durante as cales Pepita non deixou nin por un momento de acompañar e sobre todo denunciar a situación tanto dos seus fillos como a dos seus compañeiros e compañeiras presas. Presos políticos maioritariamente pero tamén presos sociais. É por isto polo que esta incansable loitadora gañou de sobra o título de ser a nai de moitos outros presos e presas. Practicamente non hai cárcere do Estado Español á que Pepita non fora ver algún detido ou detida. Miles e miles de cartas escritas do seu puño e letra para facer chegar a súa solidariedade, a solidariedade da rúa, do pobo traballador, cos seus presos e presas.

Un referente do movemento de protesta na rúa

Mais Pepita non é coñecida unicamente entre os presos e presas, tamén o é, e moito na rúa, por estar sempre aí, en todas as manifestacións, charlas e actos no que se expresa a voz dos oprimidos. Ducias e ducias de mobilizacións e actos de todo tipo nos que esta muller segue participando para denunciar as inxustizas do sistema capitalista. Dende o movemento veciñal, de parados, contra os recortes, pola defensa dos dereitos dos traballadores ata o movemento insubmiso, ocupa ou o feminista. Pepita non deixou de estar nunca “na primeira liña da fronte” e iso a pesar do delicado estado de saúde e os seus actuais 75 anos.

O Estado quere apagar as voces críticas

É obvio que estamos ante un intento de meterlle medo non só a Pepita senón -e principalmente- ao conxunto de movemento de solidariedade coas persoas presas e máis en xeral a todos os que dunha ou outra forma se enfrontan ao Estado. É por iso polo que os xuíces non dubidan en facer pasar polos tribunais a unha muller de idade tan avanzada á que pouco ou nada pode asustar unha ameaza de dous anos de cárcere polo tal “enaltecemento do terrorismo”. Do que se trata é de castigar o exemplo de coraxe e dignidade dunha nai que non ten renegado dos seus nin tampouco das ideas dos seus fillos. Por que esa coraxe e esas ideas son, en definitiva, o motor que levaron a Pepita a converterse nesa muller que non cala ante ninguén, nin sequera cos periodistas-policias de El Mundo e outros medios de desinformación da súa mesma ralea.

“Se tocan a Pepita tócannos a todas”

Con este titular un Colectivo Feminista da nosa cidade recollía o sentir xeneralizado que se produzo entre nós ao coñecer a noticia da imputación de Pepita. Tócannos a todos por que nela golpean de fronte aos nosos dereitos máis elementais, como o é o dereito a expresarnos libremente sen que a ninguén se nos poida meter no cárcere por iso. Tocan o dereito á solidariedade e o dereito á protesta.

Son, polo tanto, tamén os nosos dereitos os que debemos defender apoiando a Pepita, mobilizándonos para pedir a súa libre absolución. Do mesmo xeito que debemos defender a todas as verdadeiras vítimas do terrorismo: os centos de mallados, mutilados e detidos nas últimas manifestacións contra a crise económica; os que levan décadas no cárcere polo seu compromiso políticos e os que mozos e mozas que hoxe están a ser igualmente castigados con prisión por enfrontarse á policía nas rúas de todo o Estado.

Non máis represión, Pepita Absolución!

É por todo o anterior e por moitas outras máis cousas polo que dende a PLATAFORMA POLA ABSOLUCIÓN DE PEPITA E CONTRA A REPRESIÓN solicitamos o apoio activo de todos os colectivos da cidade, da Galiza e do resto do Estado para con esta muller. Mobilizacións que culminarán cunha Concentración diante dos Xulgados da Coruña o próximo 12 de xuño ás 10,00 H e para a que queremos aglutinar ao maior número de xente posible co fin non só de conseguir a libre absolución de Pepita, se non de parar este novo atropelo e evitar na medida das nosas forzas outros futuros.

 

 

Abril 1, 2014

O cárcere asasina a Isabel Aparicio Sánchez, presa política do PCE(r)

isabela

 Hoxe, 1 de abril de 2014, o preso político do PCE(r) e compañeiro sentimental de Isabel, Manuel Arango Riego, efectuou unha chamada telefónica dende o cárcere de Zuera (Zaragoza) informando do falecemento de Isabel nese mesmo cárcere de Zuera, sen poder achegar máis detalles, salvo que tería sido en torno ás horas do mediodía e que puidese ser producido polos seus enormes problemas -non atendidos en todos estes anos- das súas dificultades respiratorias.

Isabel Aparicio Sánchez cumprira 60 anos o pasado 2 de febreiro. Levaba presa política dende 2007 e xa pasara anteriormente por prisión outros catro anos a partir de 1980. Madrileña, militante histórica do PCE(r) dende a súa fundación en 1975, levaba con innumerables problemas médicos non atendidos dende o seu ingreso en prisión. Aínda na súa última chamada a semana pasada se mostraba positiva pois parece “que lle ían facer algún caso co tema da sinusite crónica, algunha revisión,” tras tantos anos de desatención, anulación ou non concesión de visitas a médicos extra-penitenciarios.

Recordamos e denunciamos que Isabel tiña enfermidades de carácter grave que non foran tratadas en ningún momento, nin derivada a hospitais, polo que a súa gravidade estaba a engadirse cada día, ata ocasionar a súa morte o 1 de abril entre os muros do cárcere de Zuera.

Non foi tratada xamais da súa artrose dexenerativa xeral, nin da súa osteoporose, nin dos seus problemas de respiración e sinusite grave e crónica, nin do desprazamento das súas vértebras lumbares, nin da súa hernia de disco. Agora morreu en prisión, esta insuperable comunista, esta militante obreira que deu ata o seu último alento de vida en pro da loita obreira e popular.

Isabel Aparicio Sánchez, semente de liberdade!

Nin esquecemento nin perdón!

 

 

Marzo 24, 2014

Ultima hora: A Audiencia Nacional imputa a Pepita por unhas declaracións a El Mundo

Extracto da citación enviada pola Audencia Nacional

Extracto da citación recibida hoxe

A Secretaría do Xulgado nº 5 da Coruña ven de citar a Josefa Seoane Vaz a comparecer o vindeiro día 12 de xuño ás 10,30 horas logo de que a fiscalía dá Audiencia Nacional a imputase por un presunto delito de “enaltecemento do terrorismo”. Pepita, nai do preso político do PCE(r) Paco Cela e de Suso e Carlos (ambos os dous tamén ex-presos), é acusada de “xustificar á banda criminal [GRAPO] como unha resposta a unha suposta violencia do Estado” e “menosprezar ou mesmo calumniar e humillar ás vítimas” nunha entrevista concedida a El Mundo que foi publicada o 7 de xullo de 2013. A petición fiscal pode oscilar entre un e dous anos de prisión. Recordamos que Pepita ten actualmente 75 anos.

Seguiremos informando.

Marzo 19, 2014

J.M. Olarieta en Compostela e Redondela para falar sobre a nova “Lei de Seguridade Cidadá”

Olarieta recentemente en Huesca

José Manuel Olarieta recentemente en Huesca

O vindeiro xoves 20 de marzo, o avogado e ex-represaliado político José Manuel Olarieta Alberdi falará da nova Lei de Seguridade Cidadá no Centro Social O Pichel de Compostela (rúa Santa Clara 21) a partir das 20:00 horas. O sábado 22 a charla-coloquio co avogado será as 19:00 horas na Casa da Cultura de Redondela (antigo cárcere).

Febreiro 9, 2014

Nova Campaña pola Liberación de María José Baños

Imaxe para difundir na Campaña

Imaxe para difundir na Campaña

Mª José Baños Andújar, presa política dos GRAPO e veciña da Coruña, está a sufrir unha desatención sanitaria grave na Prisión de Picassent, en Alicante, onde se atopa dispersada e illada.

Xa no ano 1992 lle comunicaran -estando tamén en prisión- que era seropositiva. Daquela, sufrira múltiples torturas e desatención sanitaria continuada, até que por fin, no ano 2000 o Director da Unidade de Infecciosos do Hospital Infanta Cristina de Badaxoz (onde estaba presa), ratificou a gravidade do seu estado de saúde. Por este motivo foi excarcerada, atendendo aos artigos 104.4 e 196.2 do Regulamento Peni-tenciario, así como ao artigo 92 do Código Penal, referentes á excarceración de presos e presas con doenzas moi graves e incurables; normativa que actualmente segue vixente pero que non se cumpre.

Foi detida de novo no ano 2002, e a dinámica da desatención sanitaria séguese producindo a día de hoxe por parte dos servizos médicos das prisións polas que foi pasando, motivo polo cal o seu estado de saúde, xa de por si delicado, foi empeorando gradualmente. Como é sabido, a desatención sanitaria -como o illamento ou a dispersión penitenciaria- está a ser utilizada como un plan macabro especialmente deseñado para exterminar lentamente as presas e presos políticos que non renegan das súas ideas.

Mª José, ademais de padecer VIH, non está a ser atendida da súa doenza de fígado -a hepatite C- e unha obstrución da vea aorta -claudicación intermitente. Para a hepatite, o especialista proporcionáralle no seu momento un tratamento que funcionaba ben. Non obstante, en prisión modificaron o devandito tratamento, motivo polo cal comezou a empeorar de novo e, malia a evolución negativa do seu estado de saúde, non se lle permitiu retomar a medicación. Se non se trata correctamen-te a hepatite C, esta pode derivar nunha cirrose e levar a María José á morte!

Debemos recordar que María José non permanece en prisión dende hai anos polo seu interese persoal, senón por loitar contra o réxime fascista, sendo a expresión máis consecuente do enfrontamento contra o Estado capitalista pola que todos e todas saímos a diario ás rúas, loitando polo emprego, por unha sanidade e educación públicas e gratuítas, contra o patriarcado, polo dereito a unha casa e polo dereito a reunirnos, organizarnos e expresarnos que nos negan, polo dereito á autodeterminación, contra as agresións imperialistas… En definitiva: María José está no cárcere por ser unha comunista que loita polo Socialismo.

Xa que logo, esiximos que María José sexa posta en liberdade, atendendo á normativa vixente e, en todo caso, que sexa atendida correctamente de cada unha das súas doenzas, e que o servizo médico da prisión lle proporcione os tratamentos axeitados para cada unha das súas enfermidades, cesando de inmediato esta tortura continuada á que está sometida como presa política.

COMITÉ DE SOLIDARIEDADE PRESOS E PRESAS POLÍTICAS

A Coruña, febreiro 2014 

Descarga este comunicado en PDF aquí: María José Liberdade

Xaneiro 15, 2014

Concentración e Xornadas Antifascistas na Coruña

antifa leis fascistas

Vimos de saber da convocatoria para o vindeiro fin de semana dunhas Xornadas Antifascistas. Os eventos comezarán o venres cunha CONCENTRACIÓN CONTRA AS LEIS FASCISTAS, en referencia a Lei Mordaza, A lei do Aborto e demais “xoias penais” coas que o goberno pretende devolvernos aos tempos do nacional-catolicismo. Será no Obelisco as 20:00h do día 17, quen queira pode facela súa (e presentarse coas súas propias pancartas ou reivindicacións).

Xornadas antifas

Durante todo o día seguinte, e dende as 11:00 A.M., se desenvolverán unhas Xornadas Antifascistas no C.S.O. Palavea (Rúa Río Quintas 31, na N-550 xunto a Oh! Coruña) con partidos de futbol (monta tí o teu equipo), exhibicións de boxeo, xantar vegano, charlas de Alfon e de Suso Cela, pases de vídeo e concertos de “Talleres McGiver”, “La familia del Delirio”, “Bitxo Bola” e máis “Kira D.J.”.

Tirado da REVISTA ABORDAXE: http://abordaxerevista.blogspot.com/2014/01/concentracion-e-xornadas-antifascistas.html

 

Decembro 28, 2013

Anónimos “felicitan” o Nadal á familia Cela Seoane

Anónimo enviado ao Bar Faluya

Anónimo enviado ao Bar Faluya

Josefa Seoane Vaz, activista do noso COMITÉ DE SOLIDARIEDADE e nai dos irmáns Cela Seoane (os tres presos ou ex-presos políticos), ven de recibir un “anónimo” no que alguén lle desexa e ela e os seus fillos toda clase de males. A misiva -selada en Barcelona- non tería maior importancia se non fora por que veu precedida dunha intensa campaña de intoxicación mediática promovida por Europa Press, El País e outros contra a familia Cela Seoane. Como se lembrará, estes voceiros do Réxime e da propia policía política situaban a Pepita como “matriarca e importante ideóloga dos GRAPO” e aos irmáns Cela como “perigosos terroristas”. Tamén se citaba ao Bar Faluya (onde agora se recibiu o anónimo en cuestión) póndoo no centro de todo o contubernio roxo-separatista.-

Para ver o artigo de Europa Press preme aquí:

http://www.europapress.es/galicia/noticia-historico-grapo-gallego-cela-seoane-fue-anfitrion-etarra-troitino-salida-carcel-teixeiro-20131109130816.html

Para ver o artigo de El Pais preme aquí:

http://elpais.com/politica/2013/11/09/actualidad/1384023992_464943.html

Decembro 17, 2013

Olga e Moreno protagonistas no “Xantar dos Presos e Presas” celebrado en Vigo

Olga Oliveira e Xaime Simón Quintela.

Xaime Simón, “O Moreno” e Olga Oliveira

Como se ven facendo desde hai anos, o pasado domingo día 15 de decembro, celebrouse en Vigo a habitual comida polos presos e presas políticas antifascistas e comunistas do Nadal. Medio cento de persoas déronse cita nesta cidade para recordar aos seus familiares, amigos e amigas ou todos eses camaradas que aínda seguen en prisión despois de anos e anos de resistencia e loita frontal contra o exterminio carcerario e o propio fascismo.

Uns gaiteiros puxeron fin a un espléndido xantar cheo de confraternización, risas, agasallos, bailes… e tamén algunha que outra bágoa de emoción dos anfitrións desta cita solidaria: Olga Oliveira e Xaime Simón, “O Moreno”, ambos ex-presos políticos dos Grupos de Resistencia Antifascista Primeiro de Outubro, GRAPO, liberados recentemente despois de moitos anos en prisión, case tres décadas no caso de Xaime Simón.

Novembro 23, 2013

Benvidos Moreno, Encarni e María Jesús!

Xaime Simón, "Moreno"

Xaime Simón, “Moreno”

O pasado xoves 21 de novembro, Xaime Simón Quintela, ex-preso político dos GRAPO, abandonaba a prisión de Herrera de La Mancha tras 29 anos de encerro. “Moreno” sae despois de cumprir case integramente a pena de 30 anos á que foi condenado en 1985. Se o goberno respectara a súa propia legalidade, o veciño de Vigo tiña que estar libre dende o ano 2006, mais a aplicación da fraudulenta “Doutrina Parot” supuxo para el un alongamento da condena en sete anos.

Tamén veñen de saír de prisión as ex-militantes dos GRAPO Encarnación León Lara e María Jesús Romero Vega tras cumprir con creces as súas respectivas condenas consecuencia da mesma lei fascista. Todas elas se atopan xa con familiares e amigos que as foron a recoller ás portas da prisión. Subliñar, non obstante, os incidentes protagonizados por un grupo de ultras da extrema-dereita que segundo parece foron convocados polos carcereiros para que agrediran as persoas que foron a recoller a Encarni.

Coma contrapunto a tanta ledicia, lamentamos informar tamén do pasamento de Lola Etxeandia, nai do preso políticos vasco Enrique Kuadra e do tamén xa falecido por enfermidade Iñaki Kuadra Etxeandía, igualmente ex-preso político. As nosas condolencias para familiares e amigos desta gran loitadora da causa da Amnistía.

Novembro 16, 2013

Olga volve a casa

Olga_Oliveira

Olga Oliveira, por fin, libre.

Tras 23 longos anos de cativerio, a ex-presa política dos GRAPO Olga Oliveira abandonou a prisión de Albolote (Granada) o pasado xoves 14 . Olga, levaba máis de tres anos secuestrada en aplicación da coñecida como “Doutrina Parot”. Solidarios chegados dende Córdoba foron a recollela ás portas da prisión mentres outro grupo de activista dos Comités por un Socorro Roxo de Vigo puñan rumbo a Andalucía para traela de volta a Galiza.

Como ven sendo habitual nestas últimas semanas, os medios de desinformación do Réxime puxeron en marcha a conseguinte campaña de intoxicación. Faltos doutro tipo de carnaza sensacionalista, nesta ocasión os media puxeron o acento sobre o historial de loita de Olga dentro das prisións; un “curriculum moi negro” onde abundan as sucesivas folgas de fame que protagonizou xunta cos seus camaradas para manter a súa dignidade e condición de presa política.

Olga Oliveira naceu en Vigo o 15 de marzo de 1960, no seo dunha familia humilde e traballadora. O seu pai Antonio Oliveira Castro foi xubilado da naval viguesa Freire. Olga ten dous fillos. Traballadora e solidaria cos presos políticos, organizouse na ACPG durante os anos 80. Toma conciencia antifascista e a finais desa década incorpórase á organización guerrilleira GRAPO. É detida o 26 de outubro de 1990 en Madrid, xunto a outros 4 militantes. Todos foron salvaxemente torturados.

Olga Oliveira saíu de prisión coa cabeza ben alta e, coma sempre, cun grande sorriso nos beizos.

Benvida Olga!!

Novembro 6, 2013

Asaltan o despacho do avogado vigués Gustavo García

O despacho de Gustavo tralo asalto

O despacho de Gustavo Garcia tralo asalto

Segundo informa El Faro de Vigo, na noite do domingo ao luns, uns descoñecidos asaltaron o despacho do avogado vigués Gustavo García. Os asaltantes, ademais de esnaquizar o despacho (mobiliario, cadros, libros…) pintaron as paredes con esvásticas nazis, ameazas e consignas a favor do fascismo. Gustavo é moi coñecido en Vigo e en Galiza polo seu compromiso político antifascista. Entre outras moitas causas, o avogado vigués defendeu a varios presos políticos galegos do PCE(r) e dos GRAPO.Coma o propio Gustavo manifestou, este tipo de ataques “recordan aos anos setenta” cando a extrema dereita campaba as súas anchas asaltando despachos de avogados, librerías ou agredindo membros da esquerda revolucionaria amparados ou mesmo organizados directa ou indirectamente por membros das forzas da seguridade do Estado. Nada máis coñecer o sucedido, o noso COMITÉ DE SOLIDARIEDADE púxose en contacto con Gustavo para facerlle chegar o seu apoio.

Outubro 23, 2013

Recital poético de Aitor Cuervo e palestra informativa sobre a “Doutrina Parot” no Bar Faluya

Presentación Aitor

O vindeiro sábado 26 a partir das 21:00 H o ex-preso político durante 23 anos Suso Cela e o poeta revolucionario Aitor Cuervo participarán nun acto en solidariedade cos presos e presas políticas. Suso Cela falará da coñecida “Doutrina Parot” e Aitor Cuervo presentará o seu último libro de poemas: “Bombas, poemas y otras necesidades”. Como é sabido o coruñés Suso Cela estivo preso 6 anos máis dos que lle correspondían tras cumprir os 17 aos que fora condenado pola súa militancia nos GRAPO. Dous presos políticos galegos (Xaime Simón e Olga Oliveira) seguen aínda detidos ilegalmente -secuestrados- tras cumprir as súas penas en aplicación da coñecida como “Doutrina Parot”.

 

Etiquetas:
Setembro 29, 2013

Audiencia Nacional e policía reprimen o recibimento de Iolanda e Aurora

A Policia Nacional asediando o Bar Faluya

A Policia Nacional asediando o Bar Faluya

Un forte dispositivo policial impediu onte a celebración do acto de recibimento previsto para as ex-presas políticas do Partido Comunista de España (reconstituído) Aurora Cayetano e Iolanda Fernández liberadas o pasado mes de xullo tras pasar once anos en prisión.

Pouco antes das 18:00 h a policía xudicial identificaba aos organizadores informándoos sobre a existencia dun Auto emitido polo Xulgado Número Cinco da Audiencia Nacional no que se prohibía expresamente a celebración de calquera acto que tivese como fin “a exaltación do terrorismo” o que en palabras da propia policía incluía berrar consignas en favor dos presos políticos ou da Amnistía.

Varias dotacións da policía nacional tomaron as coruñesas rúas do Orzán e San Andrés co obxectivo de amedrentar as persoas que se dirixían ao Bar Faluya. Ducias de persoas foron identificadas, incluso simples viandantes que descoñecían os motivos de semellante dispositivo policial. A presencia policial prolongouse durante máis de catro horas.

Malia todo, cabe subliñar que nin a Audiencia Nacional ni a policía conseguiron evitar que máis de cincuenta persoas se achegaran ao Bar Faluya para expresar persoalmente o seu afecto e simpatía a Iolanda e Aurora. Non houbo bandeiras, nin consignas… pero si moita indignación e sobre todo moita SOLIDARIEDADE que era, en definitiva, do que se trataba. Por iso podemos dicir que aínda que non puidemos facer o Recibimento destas loitadoras en liberdade, o Estado fascista, os seus xuíces e a súa policía non conseguiron acadar ningún dos seus obxectivos.

Seguir este blog

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 93 segidores

%d bloggers like this: