XXX Cabodano da morte, en folga de fame, de Crespo Galende, “Kepa”

Kepa, torturado en 1979

Juan José Crespo Galende, “Kepa”, morreu durante o transcurso da folga de fame que todo o colectivo de presos e presas políticas do PCE(r) e dos GRAPO librou contra a prisión de exterminio de Herrera de la Mancha no ano 1981. Outros doce militantes quedan con serias e irrecuperábeis secuelas mais a loita rematou coa vitoria do Colectivo e a conseguinte reunificación dos presos nas prisións de Soria (homes) e Yeserías (mulleres). Unha situación de reagrupamento en Comuna que se prolongaría durante case dez anos, até que o PSOE puxo en marcha a chamada Política de Dispersión.

Crespo Galende naceu en Las Carreras (Biscaia, Euskal Herria) o 11 de setembro de 1953. Juanjo, Kepa para os seus compañeiros de Partido, fora detido sendo militante do PCE(r) en setembro de 1979. Torturado na Dirección General de Seguridad (DGS); o tristemente famoso Billy el Niño interveu no interrogatorio. Esnaquizáronlle os pés, machacáronlle os testículos cunha porra, e das malleiras que lle deron o deixaron completamente deformado, coma un monstro. A foto de Kepa, totalmente desfigurado, dá boa proba do salvaxismo co que foi torturado.

Ingresou na cadea de Carabanchel e de alí foi trasladado á de Zamora. E de Zamora a temíbel Herrera de la Mancha. España importou e levou até o cume o sistema exterminador alemán. O obxectivo era claro: a destrución do preso, da súa personalidade, rematar con el psicoloxicamente, convertelo nun zombi, nun can amestrado. Pechados en celas de 2 por 3 metros, case a escuras, tiñan prohibido falar, asubiar ou cantar. Vinte minutos de paseo ao día, sen levantar a mirada. Malleiras, malos tratos… En certa ocasión, Kepa foi illado durante 40 días por darlle o “Bó día” a un compañeiro.

O 8 de xuño de 1981, tras 80 días en folga de fame, Kepa foi ingresado en en estado case comatoso no Hospital de La Paz, en Madrid. Malia estar case en coma, Juanjo estaba custodiado por ducias de policías. Todos os presos políticos foron atados ao leito e alimentados por vía intravenosa. Mais os médicos de Crespo anuncian un inminente desenlace fatal. O 19 de xuño de 1981, tras 97 días sen comer, morre. O primeiro preso político morto en folga de fame no Estado español. Outro camarada seu, José Sevillano Martín, morrería dez anos despois de idéntica forma.

Kepa foi un comunista vasco, un militante íntegro, una marabillosa persoa que entregou até o seu último gramo de forza e vida pola liberdade colectiva, polo futuro, pola clase obreira e o pobo. Centos de persoas acudiron ao seu enterro en Las Carreras, onde cada ano e recordado polos veciños e veciñas a través de ducias de iniciativas populares. Cadrando co 25 aniversario do seu falecemento editouse en libro biográfico Combatiente contra la injusticia, herri baten urguilua”. Un monolito e unha placa lembran o lugar onde descansa o militante revolucionario.

Neste XXX Cabodano numerosas Colectivos de Euskal Herria, ademais do Socorro Roxo Internacional, celebraron actos conmemorativos e editaron diverso material para honrar a memoria dese gran comunista que foi Juan José Crespo Galende, “Kepa”.

Advertisements
Etiquetas:

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: