Archive for Agosto, 2011

Agosto 30, 2011

Tarxeta Solidaria con María Xosé Baños

Reclamamos el cese de los abusos e intimidaciones contra María Xosé Baños Andujar, interna en el Módulo 20 – Preventivos”

Exijo el respecto de sus derechos, y que se corrija de inmediato la situación en la que vive”

Advertisements
Agosto 29, 2011

Novidades respecto a situación de Maria Jose

Temos novidades arredor da situación de Maria Jose, chamaron as presas políticas de Brieva esta mañá, e tanto Concepción González, presa política dos GRAPO coma Arantza Díaz, presa política do PCE(r), van facer xaxún un día si e outro non, en solidariedade con Maria Jose Baños.

A situación de Maria Jose segue sendo a mesma que relatamos na anterior nova, somentes lembrar que aparte das ameazas constantes por parte dun grupo de presas sociais, hai que engadirlle que Maria Jose ten una saúde delicada coa obstrucción das veas que precisaría una operación cirúrxica. Operación que lle ten sido retrasada de forma sistemática con continuos translados de cárcere, unha vez que estaba aprobada a súa saida ao Hospital, era levada a outro cárcere onde ten que comezar de cero con todo o papeleo para solicitar de novo a operación que lle é tan necesaria.

Etiquetas:
Agosto 25, 2011

Maria Jose recibe ameazas constantes en Picassent.

URXENTE!!!!!!!!!

Segundo chamada telefónica de Maria José onte día 24, parece ser que seguen as ameazas por parte dunha presa social. Esta xa tería feito o mesmo coas presas políticas de Brieva (ameazas de norte, insultos, provocacións diarias) e de alí a mandaron a Picassent onde a  meteron no mesmo Módulo onde se atopa Maria Jose. Como nos avisan as presas políticas de Brieva tratase de “una delatora da Dirección, ionki, caradura e que ten todo perdido; é moi perigosa, porque ademais é enorme…”

Como nos conta Maria Jose a convivencia estase a converter en insoportable porque os insultos e provocacións son constantes e diarios e non só por parte desta presa social, senón de varias.

Facemos un chamamento a solidariedade para que se manden cartas, tarxetas a Dirección denunciando esta situación.

Etiquetas:
Agosto 20, 2011

Carta de Paco Cela Seoane (extractos)

A cuestión é que me suspenderon todas as chamadas telefónicas e as comunicacións. Agora teño que solicitalas por instancia ao Director unha a unha. Mais como só podo efectualas de luns a venres, pola mañá, e tardan en contestar ás instancias, no mellor dos casos, poderei facer dúas chamadas á semana. Tamén me anularon as de Suso [irmán de Paco, preso político dos GRAPO en Badaxoz]. Esta medida é como un saco sen fondo, xa que non ten limitación temporal. É dicir, até que lles pareza ben ou se cansen. E como lles debeu parecer pouco, hoxe entregáronme outro parte sancionador. Este fin de semana farei o recurso, por aquilo de non deixar de exercer o dereito ao pateo.

 A ver, a medida é dura, sobre todo para vós, pero crédeme que eu nin me inmutei. Isto hai que situalo en perspectiva e enlazalo coa situación xeral, a un lado e outro do muro e das reixas, fóra e dentro. Xa que logo, máis vale que nolo tomemos con calma e até con humor. Se un día conseguisen anularnos o sorriso, entón si sería para empezar a preocuparnos seriamente.

Somos catro gatos, o do tambor fuxiu coa corista, o que non está coxo está vesgo e o que non escarallado. Pero con todo iso, malia os innumerables golpes policiais que sufriu a clandestinidade, ou a que nos encontremos moitos no cárcere e o que se queira, representamos a única alternativa a un Sistema que de podre ule máis alá dos confíns do Universo. E neste país, quen de novo queira inzar ao Vento as bandeiras revolucionarias, as únicas capaces de sacar á humanidade desta barbarie, tera que vir a recollelas das nosas mans.

O problema é que a correlación de forzas nos segue sendo sumamente desfavorábel. Esta é a clave. Isto é o que nos obriga a manter un repregamento constante. O que explica que, na última década, nos cárceres non puidésemos realizar contraofensivas coas que tratar de recuperar parte de tanto terreo como nos levan arrebatado. E probabelmente, esta situación aínda se prolongue por un tempo. Así que calma, paciencia e bos alimentos, que o que a Historia non avanza en 50, 100 ou 200 anos, cando se acelera pódeo cubrir en dúas zancadas. E todo parece indicar que a aceleración deses Ventos é xa un feito, por máis que aínda sexan incipientes, emerxentes, que non estean senón recén despregándose…

Paco Cela Seoane

Preso Político do PCE(r)

Prisión de Valladolid

Etiquetas:
Agosto 12, 2011

XXXI Cabodano do asasinato de Abelardo Collazo Arauxo

Preme na foto para descargar biografía

O próximo 29 de agosto cumpriranse 31 anos do asasinato de Abelardo Collazo Arauxo en Madrid. Sobre as cinco da tarde daquel fatídico día, Abelardo ten unha cita con outro obreiro vigués, Luís Fernández González, “O Ché”. Ambos son combatentes dos GRAPO. As oito e media do serán soben pola madrileña rúa de Bravo Murillo e collen pola rúa Coruña. Mentres, a policía prepara a emboscada. O lugar está pouco transitado; é o sitio idóneo, sen testemuñas. Varios policías aproxímanse polas costas e, sen mediar palabra, descargan as pistolas sobre os corpos de Abelardo e máis O Ché. Xa no chan, rematan a Abelardo. Xosé Luís recebará varios impactos; un tiro secciónalle a medula espinal a altura do peito, quedará parapléxico de por vida.

Abelardo era un mozo de Teis, que traballa dende os doce anos. A finais dos anos sesenta, cando comeza a rexurdir o movemento obreiro en Vigo, volta da emigración en Francia onde estivera a traballar; axiña entra a formar parte das Xuventudes Comunistas do PCE en Galiza. Ao pouco Abelardo salienta como organizador e dirixente nato entre os compañeiros pola súa seriedade, disciplina, entrega… máis por riba de todo porque é quen de darlle sentido revolucionario á loita, máis alá dos textos e das consignas oficiais dos carrillistas do PCE. Así comezarán os desencontros e os primeiros choques cos dirixentes carrillistas, friccións que favorecerán a configuración dunha corrente verdadeiramente comunista no seo do PCE.

Esta confrontación cos representantes da política burguesa nas filas obreiras vai manifestándose cada día máis claramente na loita política, na loita sindical, etc, até adquirir un carácter verdadeiramente antagónico, que amosa a imposibilidade de manter un traballo comunista de rectificación no seo do PCE. Será nese momento cando a corrente proletaria que personifica Abelardo, racha cos carrillistas e dá lugar á formación da Organización Obreira (O.O). O papel desta nova organización comunista revelarase en toda a súa dimensión cando se pon ao fronte da Folga Xeral de setembro do 72 en Vigo.

Mais Organización Obreira e Abelardo, ao mesmo tempo que rachan cos carrillistas, presentan como unha necesidade política prioritaria a reconstrución do partido proletario. Traballando nesa perspectiva é cando comezan os contactos coa Organización de Marxistas-Leninistas de España. O que comeza cun intercambio de experiencias, debates a a colaboración práctica entre ambas as dúas organizacións, remata cun fondo entendemento entre comunistas que dá lugar ao nacemento da Organización de Marxistas-Leninistas de Galiza que de seguido fusionarase coa OM-LE. Abelardo alenta este proceso que culminará coa reconstitución, en xuño de 1975, do Partido Comunista, agora baixo as siglas PCE(r). O camarada “Alfonso”, como se lle coñecía na Organización, será tamén membro fundador dos Grupos de Resistencia Antifascista Primeiro de Outubro, GRAPO.

A noticia do asasinato do tiroteo que remataría coa morte de Abelardo e deixaría malferido a Luís Fernández, provocou unha reacción de ira sen precedentes na recente historia da Galiza. O enterro de Abelardo Collazo en Vigo congregou unha multitude de obreiros. A Asemblea para Ceibar aos Presos Políticos Galegos (ACPG), convocaría unha folga xeral na comarca secundada por numerosos obreiros e unha manifestación a que acudiron en torno a mil persoas e que acabaría con duros enfrontamentos coa policía. O pobo galego, moi particularmente o proletariado vigués, recoñecía así a un irmán de clase, a un líder indiscutíbel que non dubidou en entregar a súa vida pola causa da República Popular e o Socialismo.

Descargar biografía en:

https://comitedesolidariedade.files.wordpress.com/2011/05/bigrafc3ada-abelardo-collazo4.pdf

Etiquetas:
Agosto 7, 2011

IV Cadea humana de CEIVAR

Etiquetas:
%d bloggers like this: