Manuel Arango en folga de fame

Queridos camaradas e solidarios, aquí envíovos este texto coas últimas prohibicións que nos puxeron. A partir de agora xa non poderei escribir ningunha carta de forma pública, até que non se me restitúa o dereito de pór “Preso Político do PCE(r)” [nos sobres e comunicacións]. De inmediato comezo as protestas, incluída a folga de fame. Ademais abarcarei a grave situación dos presos políticos enfermos, cuxa desatención e abandono é clamoroso. Recibide unha forte aperta. Polo COMUNISMO! Manuel Arango Riego. Manolo”

Dun tempo para acó puxeron en marcha nesta prisión diversas prohibicións e restricións, que agravan as condicións de vida de todos os presos políticos que aquí nos atopamos.

Dentro destas medidas represivas, engadiron apenas fai uns días a prohibición de reflectir a nosa condición de presos políticos e a nosa militancia no sobre das cartas, as instancias e calquera outro texto de relación entre o cárcere e o preso.

De tal xeito que, como no meu caso, pór o meu nome e embaixo: “Preso Político do PCE(r)” é “ilegal, é un “delito”. Polo cal devolvéronme as cartas que escribín esta semana.

Esta censura política ten detrás unha longa traxectoria: a prohibición de enviar máis de 2 cartas por semana; a disposición xudicial de que a policía e organismos penais poidan supervisar permanentemente o contido das nosas cartas; as retencións ao seu libre albedrío de cartas, libros e textos que nos envían; a prohibición de recibir toda carta na que se atope fotos ou simples recortes pegados en cartolinas; confiscación de cartas supostamente “sospeitosas de transmitir consignas”; as nosas cartas tardan semanas en chegar aos seus destinos e viceversa, para ese efecto podo sinalar que durante 4 anos as cartas entre a miña compañeira sentimental (Presa Política do PCE(r) en Brieva) e eu tardan invariabelmente en chegar entre 32 e 35 días; o demais son as confiscacións de textos de diverso tipo nos cacheos de celas.

A todo isto hai que engadirlle as prohibicións de teléfonos aos que viña chamando, como me pasou no mes de febreiro con respecto ao teléfono de José Luís Fernández González porque “é solidario e ex-preso político”.

Pretenden así reducirnos ao silencio e a incomunicación total. Por aquí marcha unha parte da política represiva penal, dirixida ao exterminio dos presos políticos existentes nos cárceres do Estado Español, vella aspiración do réxime fascista.

Manuel Arango Riego

Preso Político do PCE(r)

16 de setembro de 2011

Advertisements
Etiquetas: ,

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: