A desatención médica pon en constante risco a saúde dos Presos Políticos

Folleto editado polo SRI

Durante máis de trinta anos o Estado fascista español empregou o cárcere, a represión cega, a tortura e a morte para facer claudicar aos militantes do movemento de resistencia organizado e facerlles abandonar os seus xustos obxectivos revolucionarios. Trinta anos de malleiras, de humillacións, de celas de castigo, de illamento. Mentres que por parte do Colectivo de presos do PCE(r) e dos GRAPO trinta anos de tenaz resistencia, de plantes, de desobediencia de normas, de folgas de comunicacións, de folgas de fame nas que Kepa e Sevillano tiveron que entregar as súas vidas e outros moitos compañeiros quedaron en cadeira de rodas para sempre ou con enfermidades incurables para romper, primeiro, o réxime de exterminio de Herrera de la Mancha e para denunciar despois a criminal política de dispersión. Tamén trinta anos de solidariedade na a rúa, de apoio e alento, de mobilizacións, de peches… trinta anos demostrando que, coa loita dentro e a loita e apoio dos solidarios fóra, aínda nas peores condicións inimaxinábeis, é posible resistir, é posible loitar, é posible avanzar, é posible vencer.

Saben que non os poden dobregar, que non conseguen que se arrepintan, que xamais conseguirán facerlles claudicar das súas ideas e principios. E como o saben, propuxéronse aniquilarlles. E pretenden facelo, ademais, calada e silenciosamente, sen escándalo, lenta pero inexorabelmente, convertendo nun vomitivo chantaxe a asistencia médico-sanitaria: “Arrepíntesche ou vas morrer de calquera enfermidade”. Tal que voitres, pretenden golpearlles nun flanco, o da saúde, que tras incontábeis folgas de fame, malleiras, unha máis que deficiente alimentación, etc., os presos políticos teñen moi crebado e deteriorado. Aí están para corroboralo os atrasos inxustificados, cando non a negativa aberta, de sacalos ao hospital por máis evidente e visíbel que sexa a súa necesidade, os denigrantes cacheos con espido que pretenden impor para que sexa o preso quen se teña que negar a saír á consulta do especialista, o caso omiso que fan a proporcionarlles os tratamentos que os facultativos dos hospitais prescríbenlles e así un longo etcétera.

A desatención sanitaria é un plan macabro, especialmente deseñado para exterminar lentamente aos presos políticos, de forma “democrática”; déixanos morrer por non claudicar nin renegar dos seus ideais. Necesitamos deter esta morte lenta á que lles queren levar. Emprazámosvos á solidariedade, á loita, á mobilización, a que bloqueedes a central telefónica coas vosas chamadas de apoio, a que alaguedes de telegramas e tarxetas de denuncia aos responsábeis dos devanditos cárceres, a que vos concentredes fronte aos seus muros, a que desenvolvades cantas iniciativas se vos pasen pola cabeza e lles fagades saber e sentir que os presos non están sos, que contan co voso apoio.

Acabemos coa criminal desatención sanitaria!! Liberdade inmediata para os presos políticos enfermos! Amnistía Xa!!

___________________________________________

Extraido do folleto editado polo Socorro Roxo Internacional: “La desatención médica es la muerte lenta de los presos políticos”

Advertisements
Etiquetas:

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: