Carta de Xaime Simón, “Moreno” (2ª parte)

Cando nos unimos á loita facémolo consecuente e conscientemente, sabedores do que nos pode chegar a reportar tamaña decisión: persecución, longas condenas de prisión, torturas e mesmo a morte baixo as balas policiais ou en folga de fame en prisión. Cando nos unimos á loita as nosa alforxas non só están cheas de espírito de loita por un modo de vida mellor para todos, tamén están estas penalidades, como contrapeso.

Unha vez preso a contribución vai depender das mesmas condicións de reclusión. No meu caso, nos primeiros anos, na etapa de vida comunal na prisión de Soria, a contribución centrábanse no estudo dos clásicos do marxismo, dos materiais teóricos elaborados polo Partido, do estudo da liña política, para seguir sendo militantes activos e contribuír á solución dos problemas que diaria e constantemente xorden no camiño da revolución. Igualmente participaba na produción artesá de produtos que facilitaban a subsistencia da Comuna.

Non obstante, na etapa actual, dado que as condicións non se parecen nin por asomo ás descritas no parágrafo anterior, a contribución do preso á causa revolucionaria é total e enteiramente de principios. Defender os principios da loita revolucionaria, da organización á que representas, non esquecer nunca á clase social á que pertences, é a mellor contribución que un preso, alá onde se encontre, pode facer á causa revolucionaria.

Os gobernos queren salvar os seus estados a custa da poboación traballadora, que son aos que verdadeiramente afectan as medidas anticrise que toman. Para facer fronte ás posíbeis e previsíbeis protestas é polo que ultimamente veñen reforzando todos os aparatos represivos: promulgando leis e decretos penais, reforzando o seu aparato xudicial e dotando de máis e mellores medios aos seus corpos represivos.

Ao tempo que reforzan a súa maquinaria represiva intentan debilitar e deslexitimar as forzas organizadas que loitan polo cambio revolucionario da sociedade. Con iso pretenden dous obxectivos: que nin a clase obreira nin o pobo traballador se sumen á loita pola revolución; e que as actuais organizacións revolucionarias claudiquen ou se rendan recoñecendo dese modo como vencedores aos burgueses e o seu sistema político e económico.

Tamén desta loita é parte o preso. Non me represento a min mesmo, non nos representamos a nós mesmos; somos parte da loita revolucionaria, dende prisión.

Da actividade revolucionaria que desenvolvín na clandestinidade son totalmente responsábel. Do meu comportamento en prisión sono igualmente, e por non arrepintirme alongaronme a condena a 30 anos. Retéñenne en prisión porque din que non son un bo exemplo social. Non son un corrupto, non me drogo, non estou preso por violencia de xénero, etc. Non necesito o perdón nin o recoñecemento da sociedade burguesa hipócrita e corrupta.

Sucede que vivimos tempos baixo o dominio da máis salvaxe explotación e represión que sofre o hombre, pero chegará o momento no que o pobo traballador, aquí e en Rusia ou China, sacudirase dese xugo de explotación que lle impuxeron os burgueses. Xa houbo varios intentos de liberación e cada día que pasa faise máis necesario transformar revolucionariamente a sociedade. Mentres tanto, como presos seguimos a contribuír coa causa, resistindo; que Resistir é Vencer!!

Xaime Simón Quintela, “Moreno”

Preso Político dos GRAPO

Prisión de Herrera de La Mancha

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: