Xuño 17, 2015

Xornadas contra a represión en Vigo

11226544_667058886729308_6165133020079312299_n

Xuño 15, 2015

Homenaxe a Roberto Liñeira en San Amaro

Imagen0100HOMENAXE A ROBERTO LIÑEIRA  O SÁBADO 20 EN SAN AMARO

O día 16 de xuño de 1981 o comando composto polos galegos Roberto Liñeira, Dolores Castro, Albino López e o catalán Antonio Cabezas enfrontábanse a tiros coa Brigada Antiterrorista en Barcelona. Conseguen fuxir e recalan nun pobo preto da fronteira con Francia. Ao día seguinte instalan a súa tenda de campaña nos arredores de La Farga de Bebie, en Girona. Albino e Dolores se encamiñan ao pobo a por información sobre trens e algo de comida. Antonio e Roberto Liñeira agardan na tenda de campaña. Albino e Dolores, no pobo, son localizados pola garda civil e detidos. A versión oficial foi que ela levaba unha pistola camuflada e que ao intentar usala foron abatidos. A realidade é que foron brutalmente torturados e logo executados. Coa información proporcionada mor da tortura o resto do comando é localizado. Un grupo de 18 gardas civís descargan neles centos de balazos, asasinándoos no acto.

Roberto Liñeira Oliveira

Francisco Roberto Liñeira Oliveira, naceu na Coruña 23 anos antes do seu asasinato. Pronto destaca como un loitador político e, trala súa labor no mundo estudantil no seo da ODEA (Organización Democrática de Estudantes Antifascistas), o PCE(r) incorpórao ás súas filas.

Roberto é detido o 14 de outubro de 1979 xunto a outros 19 militantes antifascistas en Madrid, Barcelona e Valencia. A el préndeno en Madrid e é duramente torturado antes de pasar a prisión. Como non teñen probas excarcérano nuns meses e pasa á clandestinidade. Entón ingresa nos GRAPO e se lle nomea responsábel dun comando pola súa gran capacidade política e humana.

Participa na acción contra o Xeneral Enrique Bríz Armengol o 2 de setembro de 1980 en Barcelona. Axiña o seu nome é para a policía sinónimo de obxectivo a eliminar. Ese mesmo mes de xuño é ferido de bala pola policía en Barcelona. O día 17, Roberto foi literalmente cosido a balas, con varios orificios nos pómulos, peito e estómago. Tras varios días nos que o corpo non puido ser visto por ninguén non sendo á Garda Civil, Roberto é enterrado na Coruña a finais de xuño.

Antonio Cabezas Bella

Antonio Cabezas Bella era un traballador catalán que na época de 1972 contacta coa OMLE (Organización de Marxistas-Leninistas de España). Antonio era traballador da construción e en 1975, coa fundación do Partido Comunista de España (reconstituído), pasa a militar neste. É un dos militantes puntas de lanza da organización en Catalunya, aínda que debido á súa frenética actividade pronto é posto no mira represivo e ten que pasar á clandestinidade. A inicios dos 80 incorpórase aos GRAPO, primeiro como membro dun comando de información e máis tarde nun comando activo. Participa nas accións de maio e xuño do 81 e pronto establécese unha verdadeira caza do home contra Antonio e o resto de camaradas do seu comando.

María Dolores Castro Saa

María Dolores Castro Saa era de Pontevedra. Tomou contacto coa Unión de Juventudes Antifascistas, UJA, e achegou a numerosos novos máis á devandita organización de masas. A policía política a tiña xa controlada e ameazada e nunha das batidas represivas contra o movemento de resistencia a detivo, torturou e encarcerou. Ao saír de prisión pasa á clandestinidade e ao pouco tempo pide a súa incorporación aos GRAPO. Participou nas accións de maio e xuño de 1981. O día 3 de xuño en Valencia salvouse de ser ferida por moi pouco dun tiroteo coa Policía Nacional. Xa estaba plenamente identificada e posta no centro da diana represiva, polo que o seu asasinato era cuestión de días. Foi enterrada en Hospitalet de Llobregat o 26 de xuño.

Albino Gabriel López

Albino Gabriel López naceu en Ourense. Dende moi novo se iniciou nas actividades políticas revolucionarias na Unión de Juventudes Antifascistas, UJA. Nunha das redadas brutais contra esta organización, pero tamén contra Socorro Rojo, Mujeres Antifascistas e Pueblo y Cultura, Albino é detido. Tortúrano e mallan de tal xeito, que pasa ao cárcere en cadeira de rodas, cos pés totalmente esnaquizados, cheos de queimaduras e golpes. Custaríalle varios meses poder volver a andar con normalidade.

Dentro de prisión acentúa a súa militancia comunista. Ao saír en liberdade incorpórase á clandestinidade máis absoluta e nuns meses pide o ingreso nos GRAPO. Participa na acción contra dous gardas civís no barrio barcelonés de Horta o 4 de maio de 1981. A súa vida, como na salvaxe oeste, xa tiña prezo posto e nunhas semanas segáronlla. O cadáver de Albino Gabriel foi retido durante varios días pola Garda Civil, e ao final puido descansar en Vilarello, Ourense o 26 de xuño.

Faremoslle unha sinxela homenaxe a Roberto no cemiterio de San Amaro, onde está enterrado. Quen queira asistir, o acto está previsto para o sábado 20 ás 13.00h na entrada do cemiterio.

Xuño 10, 2015

CARTAS DENDE DENTRO — DAVID GARABOA

davidgaraboaenduec3b1as2008w Villena, 17 de maio de 2015

Querida Pepita, queridos compañeiras e compañeiros do Comité de Solidariedade coas presas e presos políticos, escribovos para informarvos de que recentemente recebín unha “Diligencia de Ordenación” da Audiencia Nacional modificando “la liquidación de condena a fin de descontar el arresto sustitorio de las penas de multa impuestas”. É dicir, que descontáronme os 6 meses e 5 días de cárcere que no seu día metéronme por non pagar a multa que me impuxeron naquela andrómena que ousaron chamar xuízo.

Considero importante lembrar que unha parte da multa que me impuxeron ia destinada a indemnizar aos policias que me torturaron fisica e sicolóxicamente durante 5 días cando fun detido. A miña denuncia de torturas rematou no lixo, nalgún despacho da Audiencia Nacional, nembargantes a min puxéronme unha multa por ousar denunciar aos meus torturadores. Por iso, no seu intre rexeitei o voso ofrecemento para recaudar na rúa os cartos da multa. Tratábase dunha cuestión de principios. Finalmente, conseguímo-lo sen baixar a cabeza, e unha vez descontados os 6 meses e 5 días a miña data de cumprimento é o 22 de maio de 2016.

O mérito deste trunfo correspóndelle ao noso avogado, Andreu, pois foi él quen realizou todas a s xestións para que me descontasen eses 6 meses e 5 días de cadea. Asemade, quero destacar o apoio que lle ven prestando a miña compañeira, a presa política do PCE (r), Arantza Díaz Villar, recentemente operada dun cancro de colon, pois supera con moito as súas “obrigacións” como avogado.

Como ben podedes imaxinar, estou moi ledo polo adianto da data da miña saída en liberdade. Porén, teño que dicirvos que eu non estaba preocupado por estes 6 meses e 5 días que ao cabo descontarónme. Eu estou preocupado polos meus camaradas do PCE (r) e GRAPO que permanecen en prisión malia padecer doenzas moi graves. Estou preocupado por Manuel Arango Riego, encarcerado malia sofrer Hepatite C e outras graves doenzas; por Maria José Baños Andujar que tamén padece Hepatite C e outras graves doenzas; por Arantza Díaz Villar, doente do cancro de colon; por Paco Cela Seoane, que sofre Hipoglucemia grave; e por Manuel Pérez Martínez, Arenas, que representa mellor que ninguén a intencionalidade política e represiva da desantezón médica nas cadeas, xa que leva anos impedindo que poidan facerlle unha simple operación de cataratas coa clara intención de deixa-lo cego. Coa lei na man, todos eles deberían estar xa na rúa polas súas graves doenzas que padecen, e se estes fascistas non os ceivan é porque o seu obxectivo é deixa-los morrer lenta e silenciosamente na cadea, como xa fixeron coa nosa camarada Isabel Aparicio, hai pouco máis dun ano.

Insisto, estou moi ledo por esta batalla xurídica que gañamos, pois vou tardar 6 meses menos do previsto en voltar con vós. Pero non pod evitar pensar que para as presas e presos gravemente enfermos, 6 meses de cárcere poden significar a diferenza entre a vida e a morte, e con eles as batallas xurídicas non van ser suficientes. Ademais, temos que seguir denunciando a cruel situación na que se atopan e seguir prestándolles todo o noso apoio. Hai que sacalos a rúa!!!!

Unha forte aperta carregada de forza e agarimo para todas e todos vós.

Liberdade pres@s polític@s enferm@s!!

             Amnistía Total!!

Marzo 10, 2015

Impidamos máis crímenes do Estado

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere mostrar en primeiro lugar o noso total apoio e solidariedade coa familia do preso Borja Martín Gómez que “apareceu aforcado” na prisión da Lama. O sospeitoso feito ocorreu o pasado sabado pero a nova non transcendeu porque dende os medios de “comunicación” do réxime considerárono como un “suicidio máis”. Volvo, como era coñecido, foi un preso activo dentro da cadea o que fai máis posible pensar que a cárcere se cobraran unha nova vítima que por desgraza non se investigará como faleceu e a verdade sobre o ocurrido na prisión o sabado entre as 13 e as 14 horas quedará sin investigación como outros feitos similares xa ocurridos.

Por todo o que acabamos de mencionar non debemos permitir que este asesinato senha olvidado e entre todos debemos difundir a realidade sobre un novo crime ocurrido dentro do sistema penitenciario do estado español.

image3 (1)

Ademáis creemos moi necesario que todxs difundamos a grave situación de saude que están a sufrir os nosxs compañeirxs: Arantza Díaz e Manuel Arango. Ambos sufriron recientemente un agravamento do seu estado de saude polo que debemos impedir que o estado cometa un novo crime. Agora é máis importante todavía difundir a grave situación que están a vivir estxs compeñeirxs levando as rúas a necesidade da AMNISTIA. Así os beneficiados xa non so serán elxs sinon a totalidade dos presxs que están privados da súas liberdades nos centros de exterminio que son as cárceres do estado español.

Por último recordar a todxs vxs que tedes máis información neste enderezo sobre a campaña que se está a levar a cabo pola liberdade inmediata dxs Presxs Políticxs Enfermxs. Aquí tamén teredes a posibilidade de obter as direccións das cárceres onde están condenados a cadenas perpetuas encubertas e así romper o illamento que sofren a través do envío de cartas nas que lle traslademos todo o noso apoio e solidariedade, xa que así será máis difícil para o estado levar a cabo novos asesinatos nas prisións.

image2image1

Marzo 9, 2015

A muller é libre, loitadora e revolucionaría Sempre!

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Polítcxs quere xa pasado o día Internacional da Muller Traballora, 8 de Marzo, trasladar a toda a sociedade a importancia de loitar no día a día porque a muller tenha os dereitos que sempre debeu ter e nunca chegou a conquistar polo machismo dominante. Especialmente dende aquí queremonos lembrar de todas aquelas compañeiras que están presas privadas todavía máis da sua liberdade.

Por últmo queremos trasladar o noso máis forte apoio para as compañeiras Arantza Díaz e Victoria Gómez que están gravemente enfermas na prisión. Como xa trasladamos a través desta páxina entre todxs debemos loitar día a día porque nas rúas se coñeza a situación destas e outrxs presxs que están a sufrir un trato vexatorio dentro das cárceres do estado español e así impedir que sigan a pagar penas de condeas perpetuas encubertas.

A revolución so será posible coas mulleres!!

mujer

Ademáis debemos lembrar que no día de hoxe celébrase o día da Clase Obreira Galega polo que todxs debemos ter moi claro a importancia de levar a cabo unha loita obreira que busque derrocar o verdadeiro culpable da situación que levamos sufrindo dende hai moitos anos, o sistema capitalista. Si a clase obreira é capaz de levar a cabo unha revolución unitaria as posibilidades de cambio real serán maiores porque debemos ter claro que nunca virá ningún mandatario a solucionar e devolver ao pobo as liberdades roubadas dende hai séculos, porque a revolución consiguese dende a rúa e coa clase obreira ao poder.

galiza

Marzo 4, 2015

Xornadas de visibilización da realidade carcelaria na corunha

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere darlle difusión as xornadas que comezaron esta semana e ata o mes de abril buscarán trasladar a cidadanía a realidade que se está a vivir nas cárceres do estado español. Principalmente creemos moi necesario que o tema das prisións e a situación que nelas se vive este na rúa.

Maña as 17:00 na facultade de dereito terá lugar unha mesa redonda na que se debatirá sobre a necesidade das prisións.

A continuación mostramos o cartaz coa totalidade de actos programados que rematarán no mes de abril:

car

Febreiro 24, 2015

Carta de Roberto Rodríguez “Teto”

Como todos os anos  preto do Nadal chegoume a postal solidaria do Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs. Aínda que a resposta vaia con demora, eu tampouco quería deixar pasar máis tempo sen devolvervos polo menos un bocadinho de Forza e Resistencia que vos xa me fixechedes chegar a min.

Quero darvos un empurrón de enerxía positiva para voltar a coller este novo ano, xa 2015, con máis ganas que nunca, porque por agora aínda non sabemos o que nos pode traer, pero si sabemos o que lle imos dar, o de sempre, máis do mesmo, MUITA LUITA, XENEROSIDADE, OPTIMISMO, DESOBEDIENCIA, REBELDIA, ALEGRÍA e tamén como dín polo Caribe “as Revolucións tenhense que facer con un sorriso na cara”, pero con un pouco de raiba (da boa).

Debemos pechar os punhos e apretar os dentes cando senha preciso, porque aquí non se cansa ninguém.

Un mui grande biko e muitos fortes abrazos pra todxs vos.

NA GALIZA, SEMPRE CEIVES!!! Ate pronto Teto.

BOM 2015 E LIBERDADES A MOREAS

CÁRCERE DE VALLADOLID, VILLANUBLA.

teto

Febreiro 22, 2015

As mulleres deciden e as menores tamén!!!

O Comité de Solidariedade cxs Presxs  Politicxs apoia a convocatoria que terá lugar maña nas principais cidades galegas contra a lei do aborto. Creemos moi importante que a cidadania senha consciente do caracter restrictivo da norma. Non podemos permitir que as mulleres vexan limitada a sua capacidade de decision ante un feito tan importante como o aborto sexa cal sexa a sua idade. Por eso animamosvos a sair a rua porque a revolucion popular sera o único medio posible de chegar a conquistar as liberdades que nos pertenecen.

Na Coruña maña as 20:00 diante da Sede do PP,ACUDE!
aborto
Febreiro 17, 2015

A loita e solidariedade popular eo camiño

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere agradecer a todxs os participantes no xantar solidario e a aqueles que non puíderon acudir pero si mostrarón o seu apoio ao acto a súa aportación que fixo que o acto fora un éxito. Sobre todo destacar o coloquio levado a cabo entre todxs os asistentes que fixo ca xornada de solidariedade finalizará con boas sensacións e coas ideas máis claras todavía en canto ao traballo a realizar para lograr a AMNISTIA dos Presxs Políticxs.

A continuación mostramos un texto  realizado co fin de exponer a situación actual que se está a vivir e a actividade do Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticos

¡RACHEMOS O ILLAMENTO!

Existen dous principais motivos polos que, dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs, cremos necesario organizar actos deste tipo. En primeiro lugar, informar sobre a existencia do gran número de presxs políticxs, que fican secuestradxs por un Estado que de democrático ten ben pouco, así como da situación que viven dentro dos centros penitenciarios. En segundo lugar, e como consecuencia do anterior, trasladarvos a necesidade de visibilizar entre todxs ista situación, tan silenciada polos mesmos que a provocan.

Por todxs é sabido que a escala represiva do Estado non fai máis que ir en aumento e que esta dinámica non vai a parar, senón todo o contrario. Cada vez érguese máis xente para reivindicar un sistema máis xusto, para reclamar o que é do pobo traballador por dereito e que nos rouban día tras día, e iso lles da medo. Por iso necesitan amedrentarnos, intentar frear a resposta popular mediante a represión a tódolos niveis e de cada vez máis sectores da loita social. Un exemplo disto pode ser a posta en marcha da coñecida como Ley Mordaza. Desta forma, as cadeas vanse ir enchendo pouco a pouco de presxs políticxs de todo tipo de colectivos antifascistas e anticapitalistas. Non obstante, non debemos esquecer que a represión non é ningún fenómeno novo, nin sequera recente.

Cóntanse por centos xs compañeirxs que levan encerradxs dende fai décadas por loitar contra un Estado criminal, que non dubida en condear á miseria á clase obreira co fin de perpetuar os privilexios duns poucos, conseguidos a base de explotar, despedir, deportar, desafiuzar, e incluso asasinar a traballadores e traballadoras de todo o mundo.

A realidade é que a tan modélica transición que nos venderon foi unha farsa que levou ó encerro a centos de militantes que non caeron nin no engano, nin na comodidade de aceptar poltronas a cambio de renunciar á súa loita. Moitxs de elxs seguen hoxe en día na prisión, sufrindo todo tipo de torturas físicas e psicolóxicas como chantaxe para que reneguen das súas ideas. Non obstante, moi a pesar de quenes lles encerraron e intentan silencialos, demóstrannos que son o máis claro exemplo de resistencia, manténdose firmes e fieis ás suas ideas. E de elxs queremos falarvos hoxe.

Non lles chega con telos secuestradxs, privadxs de liberdade, senón que moitxs de elxs están a sufrir cadeas perpetuas encubertas, e con máis de 65 anos seguen encerradxs como castigo á súa militancia política. De feito, o novo acordo firmado sobre a prisión permanente revisable tampouco é nada novo, senón un respaldo legal e mediático cara algo que leva existindo de facto dende fai moito tempo.

Convén tamén recalcar que nas prisións do Estado tortúrase mediante a desatención médica. De feito, segundo as súas propias leis, xs presxs gravemente enfermxs non deben ficar nas mesmas. E non só lles condean a ficar nos centros penitenciarios, senón que tamén lles negan a atención médica que precisan. Lles privan das visitas médicas que lles corresponden, non lles proporcionan os tratamentos adecuados, etc, cuestións que fan que as súas enfermidades véxanse agravadas polo mero feito de ficar na cadea. Non podemos esquecer que esta dinámica de lento exterminio hacia xs presxs políticxs fixo que varixs de elxs faleceran durante o pasado ano, entre as que atopábase Isabel Aparicio.

A todos estes atropelos e torturas hay que sumarlles todo tipo de humillacións, agresións físicas, ou medidas como o illamento, que todxs elxs sufren e/ou sufriron durante o seu paso polas súas prisións.

E, por suposto, non podemos esquecer tampouco a dispersión, que utilizan como castigo non só contra xs presxs senón tamén contra ás súas familias. Para poder visitarlles, deben facer frente a un enorme esforzo económico, a viaxes longas que non todo o mundo pode asumir por idade ou por compromisos familiares ou económicos, e o propio risco que supón facer unha viaxe de centos de kilómetros. En definitiva, trátase doutra forma máis de illarlles, e de torturalxs psicolóxicamente inducindo ó sufrimento ós seus seres queridos.

Ante esta grave situación, a solidariedade para con as persoas encerradas por loitar por unha sociedade máis xusta debe ser unánime, sen excusas. A exixencia da Amnistía debe estar sempre presente nas nosas reivindicacións. Debemos facerlles chegar o noso apoio de tódalas formas posibles, e rachar co illamento ao que lles someten. E é precisamente o que intentamos facer, humildemente, dende este Comité, porque todo axuda: denunciar a súa situación, escribirlles, axudar económicamente na medida do posible as súas familias, etc. Porque elxs o deron todo por nós, e calqueira pode ser o seguinte.

LIBERDADE PRESXS POLÍTICXS!


LIBERDADE PRESXS ENFERMXS!

Por último mostramos o video que se pasou no que mostra as vivencias dos compañeirxs durante a folga de fame e a comuna realizada na cadea.

Febreiro 1, 2015

Comida Solidaria polxs Presxs Políticxs

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere informar da comida solidaria que terá lugar o Sábado 7 de Febreiro as 14:30 no bar Faluya, rúa Orzán 75.

A loita pola liberdade de todxs os Presxs Políticxs, AMNISTIA, debe estar na primeira línea de loíta contra o Estado, sin conseguir este reconocemento a chamada democracia nunca será tal. Ademáis cada vez e maior o número de persoas que son condenadas a penas de cárcere pola súa ideoloxía.

A través desta páxina informámosvos periodicamente das activades e campañas que se levan a cabo para mostar o apoio e solidariedade axs presxs políticxs e hoxe animámosvos a participar na comida solidaria que ao finalizar contará coa lectura de poemas realizados polos presxs, pase de video e coloquio entre todxs os asistentes.

Por último solicitamos confirmar asistencia antes do Xoves 5 de Febreiro no Faluya ou no correo nonestamostodos@gmail.com.

comida

Xaneiro 27, 2015

Carta de María José Baños Andujar

Dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs querémosvos facer chegar o contido dunha carta recibida recientemente de María José. Mostrámola a continuación:

“O primeiro e darvos un abrazo e decirvos que recibo todo o apoio e solidariedade que me mandades. Tamen decirvos que Marcos sigue por aquí, pero xa se vai, o xoves pasado levavano pero a Sub. Médico parou a conducción para que o levaran na ambulancia, xa que polo visto están recibindo presións de Madrid para que o leven xa, asi que de momento estamos esperando que lle preparen a ambulancia. Imaxino que será para esta semana que entra; espero que non seña maña porque pola tarde temos vis. A semana pasada saleu ao hospital e en febreiro ten pedida unha resonancia, a ver si para esa fecha pode estar de novo por aquí, a verdade é que estar así é unha putada pero é o q hai, A verdade é que as súas visitas son todo un subidón pois poder falar con alguén é a hostia e máis nestes momentos que está todo moi quentiño.

De min, direivos que estou ben. O luns salín ao hospital e fai unhas semanas fixeronme un fibroscan, estou igual que a anterior, 7,5. No hospital comenteille o do novo tratamento pois son elos os que mo teñen que poñer. De momento deron largas ata dentro de seis meses; dixome que entonces estudiaríase. Creo que vai estar difícil e non confío moito pero mentres non empeore poido aguantar. De todas formas creo que en poucos anos saldrán novos fármacos económicos. Das pernas aínda non me sacaron, non tardarán pero con este tema, de momento, non hai nada que facer pois o especialista do hospital non mo aconsella, di que esa operación faise a partir dos 60-65 anos e polo demáis ben.

Por certo, dixome Marcos que lle habían autorizado vis con allegados, asi que vou solicitalos.

Aproveito  para desexarvos un bo comezo de ano cheo de ánimo e resistencia.”

Xaneiro 20, 2015

Postal de Manuel Arango Riego

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere mostravos a postal enviada por Manuel Arango na que nos traslada de maneira moi resumida pero clara a situación persoal pola que está a pasar. A continuación reproducimos o texto recibido:

“(…) Nestos meses, entre os problemas físicos, as consecuencias polo sucedido a Isabel eo Xudicial, non dediquei tempo as redaccións, etc. Sobre todo dediqueime ao númeroso volumen de cartas por Isable.

Fai unhos meses comenzei o tratamento ( por terceira vez en 20 anos) sobre a Hepatite C; es el tratamiento clásico, xa que o novo a min non mo poden poñer por que non está experimentado no meu xenotipo. Son moi duros os efectos secundarios.

Coidarse da represión e do “poderismo”, a penúltima maniobra do réxime para frear o seu afundimento.

¡Salud e resistencia!”

IMG_20150112_0001

Xaneiro 14, 2015

Concentración Antifeixista

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs informa da concentración que tera lugar este Venres 16 de Xaneiro as 20:30 no Obelisco.

Creemos que debemos estar de fronte coa loita antifeixista porque o Estado Capitalista español nas últimas datas continua mostranda a sua faciana máis represiva. Non e algo novo nin que non denunciaramos dende fai decadas con multitude de presxs políticxs todavía nas cárceres polas condeas perpetuas encuebertas. As recientes condeas aos 18 antifascitstas de Madrid e os casos persoais de Alfón ou Adriel fan necesario que saiamos a rúa de maneira masiva pra mostrar a forza e solidariedade que nos caracteriza loitando contra o Estado fascista español.

A loita popular debe ser sempre o camiño para derrotar o fascismo polo que A Coruña debe mostrar na rúa o Venres a condena contra a represión fascita.

milu

Decembro 27, 2014

A unión solidaria fixo posible, Pepita Absolta!!!

O compañeiro David Garaboa quixo trasladarlle a Pepita os seus sentimentos de felicidade pola absolución que tivo lugar recientemente. A continuación mostrámosvos a carta redactada dende a cárcere de Alicante II:

“Querida Pepita,

Esta maña entereime de que finalmente fuches desimputada do delito de “enaltecemento do terrorismo” do cal acusábate a Audiencia Nazional. Noraboa!. Non puideron contigo, coa tua firmeza, coherencia e dignidade, e unha vegada máis desmostrácheslle a esa xentiña que a verba sendición non está no teu vocabulario.

Noraboa tamén a toda-las persoas e colectivos que forman parte da “Plataforma pola Absolución de Pepita e contra a Represión” porque se estes fascistas decidiron secuas non foi pos ningunha cuestión xurídica, senón que vironse desbordados pola onda de solidariedade que ergueuse na Coruña a raiz da tua imputación. Hai que dicir, con lexítima fachenda, que a tua absolución e unha victoria do movemento de solidariedade e da loita contra a represión.

Nembargantes, a detención do teu fillo Suso xunto con Olarieta e Aitor Cuervo lémbranos que a represión non vai a pasar, xa que logo … a loita continua!. Moitos folgos para a próxima batalla: pola absolución de Suso, para evitar o seguinte desafiuzamento … Adiante a loita de solidariedade e contra a represión!

Pepita, queridiña, recebe unha enorme aperta cargada de forza e agarimo.

Venceremos!”

io

Novembro 27, 2014

Arquivada a Imputación de Pepita Seoane.

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs informa que durante a tarde de hoxe recibiu a boa nova de que a denuncia por “enaltecimiento del terrorismo”  que tiña pendente Pepita foi arquivada. A imposibilidade de presentar a grabación requerida sobre a entrevista fixo determinante a decisión final. Este feito pon todavía máis de manifesto o acoso que está a sufrir a familia Cela Seoane.

Queremos agradecer todas as mostras de solidariedade recibidas por Pepita dende o primeito día que recibiu a imputación ata o día de hoxe coa boa nova do arquivo desta denuncia represiva contra a súa persoa.

¡¡¡NON A REPRESIÓN!!!!

Novembro 27, 2014

Suso Cela en Liberdade

Dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs queremos informarvos que no mediodía de hoxe Suso e os compañeiros detidos, Olarieta e Aitor Cuervo, foron postos en Liberdade. Pasadas as horas temos máis datos sobre o desproporcionado despliegue que se montou no barrio onde reside Suso para detelo. Un gran número de gardas civís o reduciron chamando a atención dos veciños porque foi detido de maneira totalmente sorpresiva e sin recibir ningunha explicación sobre os feitos que se lle imputaban. A continuación recibiron “Pepita” recibiu unha chamada no fogar familiar para informar que Suso había sido detido por “enaltecimiento do terrorismo” e que despois de realizar un control médico o levarían a Audiencia Nacional a Madrid.

A primeira hora da maña de hoce declararon ante o xuíz da Audiencia Nacional polo “delito de enaltecimiento del terrorismo”, que se lles imputa pola participación nas “II Xornadas Anti-Capitalistas”  organizadas en Llodio (Álava) entre o 22 e 23 de Novembro de 2013. Finalmente como indicamos anteriormente os tres foron postos en liberdade con cargos, a espera de Xuízo, co que agora todos se dirixen aos seus domicilios.

Por último lembrarvos a todxs que maña na Corunha se vai a realizar unha Concentración convocada pola Plataforma contra a Represión as 20:30 no Obelisco pola LIBERDADE DE TODXS OS PRESXS POLITICXS e especialmente debido a todo o mencionado en apoio co compañeiro SUSO CELA.

LIBERDADE PRESXS POLÍTICXS!!!!

Novembro 26, 2014

Detención de Suso Cela

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Politcxs mostra todo o seu apoio ao compañeiro Suso. Foi detido pola Garda Cívil acusado de “enaltecimiento del terrorismo” durante a maña de hoxe cando se dirixía a zona do Ofimático, onde na tarde de hoxe se vai realizar unha concentración solidaria previa ao desaloxo e derrubo dunha casa que terá lugar maña as 9:00. Agora encontranse camiño a Madrid onde maña pasará a disposición xudicial.

Ademáis durante a tarde continuaron as detencións no Estado, xa que o avogado Xosé Manuel Olarieta e Aitor Cuervo tamén foron retidos por “enalticimiento del terrorismo”.

Estos feitos fan que teñamos moito máis claro o noso enemigo e que aumente a nosa solidariedade cxs nosxs compañeirxs detidxs. Agora eo momento de mostrarlles que lonxe de reprimirnos estos feitos farán que as mostras de apoio aumenten coas persoas que están a sufrir a violencia do estado fascista español no seu grado máximo.

Por eso aproveitamos para informarvos que a Plataforma contra a Represión da Corunha convoca o Venres as 20:30 no Obelisco unha concentración en SOLIDARIEDADE CXS PRESXS POLITICXS, especialmente cos compañeiros detidos no día de hoxe.

Manteremosvos informadxs das novidades que nos vaian trasladando sobre as detencións realizadas.

LIBERDADE PRESXS POLITICXS!!!!

Novembro 11, 2014

Parabéns a Mª José Baños

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere felicitar no seu 50 aniversario a Mª Jose Baños Andujar.

Aproveitamos a ocasión ademáis para denunciar a situación que está a vivir na cadea debido ao seu estado de saúde. Precisa dun baipás urxente, padece VIH e unha doenza no fígado con perigo de cirrose.

Por último queremos trasladar todo o noso apoio ao companheiro Marcos Martín Ponce, que debido as condicións inhumanas nas que se realizan os traslados entre as cadeas vese obrigado a utilizar unha cadeira de rodas. No camiño dende a prisión de Dueñas a Picassent, onde se atopou coa súa companheira Mª José, aumentaron as molestias que xa padecía nunha hernía discal xa operada. Na chegada a cadea de Valencia foi necesaria a utilización da cadeira para poder moverse no cárcere, xa que debido a forte dor non podía camiñar e está a espera de probas para ter un diagnóstico definitivo. Esto fai que o aislamento en prisión sexa todavía maior, polo que lle queremos facer chegar todo o noso apoio. Por este feito denunciamos as condicións nas que se realizan os traslados entre as diferentes prisións do estado español.

LIBERDADE PRESXS POLITICXS ENFERMXS!!!

Novembro 11, 2014

Novidades na imputación de Pepita Seoane

Dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs queremos informar que o Xulgado Central de Instrucción nº 1, Madrid, ven de trasladar a Pepita que a “Unidad Editorial Información General S.L.U.” (Diario El Mundo) non puído recuperar a grabación realizada da entrevista que foi publicada o 7 de xullo de 2013. Este material fora solicitado previamente a través das dilixencias previas.

Debido a estas declaracións, das que agora non poden presentar a grabación, impútaselle un presunto delito de “enaltecimiento del terrorismo”.

Ante a imposibilidade de trasladar esta proba mantémonos a espera de novas comunicacións  e cando señán recibidas informarémosvos.

NON A REPRESIÓN, PEPITA ABSOLUCIÓN!!!!

Novembro 8, 2014

Opinión sobre a consulta Catalana

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs no día previo a consulta que mañá se realizará en Cataluña quere facervos chegar a seguinte carta na que o compañeiro Lucio fai un relato moi acertado sobre este proceso.

“El derecho de autodeterminación de Cataluña

A medida que se afianza el proceso de lucha del pueblo catalán por conseguir su derecho a la autodeternminación, Mariano Rajoy y todas las fuerzas del Estado vienen poniendo en marcha una agresiva ofensiva para negarle esa justa aspiración, escudándose en la trinchera de la “indisoluble unidad de España”, y tratando de amedrentarle con todo tipo de amenazas e incertidumbres; como la derogación de la Generalitat y el Estatut, la intervención militar, la salida de Cataluña de la Unión Europea, el catastrofismo económico, etc. Pero ese comportamiento pone en evidencia una vez más el verdadero carácter fascista de este Estado, alentando al pueblo catalán a seguir adelante con firmeza.

A esta situación se ha llegado tras el desengaño y el cuestionamiento que ha expresado ese pueblo catalán por el Estatut, lo que también supone su rechazo a la “Reforma Política” del régimen y su “Transición”. El llamado “café para todos” en que se basó la configuración autonómica fue en realidad una clara maniobra para negar el hecho diferencial de Cataluña, Galicia y Euskal Herria, y cerrar el paso al reconocimiento de los derechos democráticos de esas naciones oprimidas por el Estado español. No se puede negar que las autonomías trajeron un alivio a la opresión de sus idiomas (prohibidos en la etapa de Franco), de su cultura, etc. No obstante, a partir de la presidencia de Aznar y su maniobra de

regreso a los orígenes del fascismo, se volverá a agudizar la tendencia al centralismo y la presión del idioma y la cultura estatal sobre el resto, lo que ha continuado hasta nuestros días. Finalmente llegará la reciente Ley Wert y las declaraciones de este ministro de educación remarcando su intención de “españolizar a los niños catalanes”. Mas, por otra parte, también hay que subrayar que, de FORMA  paralela, el desarrollo de la crisis económica del sistema capitalista y su profunda repercusión en el ESTADO  español han contribuido en gran medida a exacerbar las contradicciones y el enfrentamiento entre Cataluña y el Estado.

En términos concretos, como se recordará, en el año 2006 el gobierno tripartito de Cataluña aprobó un NUEVO  Estatut. Las reservas presentadas por el PP al tribunal Constitucional y los recortes producidos durante el trámite parlamentario lo vaciaron de contenido, provocando en Cataluña un sentimiento de humillación. La reacción de su pueblo no se hizo esperar y, desde el año 2009 al 2011, se desarrollaron las consultas por la independencia en todo el territorio, con una elevada participación y un resultado mayoritario del sí. En esa misma dirección, en la Diada del 2012 salen en manifestación dos millones de personas bajo el lema “Somos una nación. Nosotros decidimos”. Y un año después se realizará la gran cadena humana que enlazó la frontera francesa con Valencia. El colofón a todo ello vendrá con la convocatoria desde el Parlamento Catalán de un referéndum de autodeterminación para el próximo 9 de noviembre.

Como bien se PUEDE  apreciar, ha sido la burguesía catalana quien ha venido gestionando y dirigiendo los pasos del programa de esa confrontación con el Estado. Pero lo ha hecho porque la lucha del pueblo catalán les ha empujado a ello de forma inexorable. Sin el transcendental papel jugado por la clase obrera y popular, configurándose en el último periodo como el verdadero motor de la lucha, no cabe dada de que parte de la burguesía hace tiempo que hubiera abandonado el proceso por la autodeterminación. Los verdaderos protagonistas de ese proceso son, por lo tanto, los TRABAJADORES  catalanes.

Sobran motivos para desconfiar de esa burguesía. No obstante, nuestra posición como comunistas no puede ser otra que la de apoyar en todo momento la lucha que lleve a cabo la burguesía de las naciones oprimidas contra la nación dominante y la opresión nacional. Claro que ese apoyo debe conllevar una crítica permanente a sus vacilaciones y a su nacionalismo burgués; ese que sólo busca ampliar sus privilegios de clase, empezando por el ensanchamiento de los mercados.

Nosotros somos internacionalistas, estamos contra todo tipo de nacionalismo y propugnamos la unidad de la clase obrera y los trabajadores de las naciones oprimidas por el Estado español, y de todo el mundo, frente a las respectivas burguesías, para acabar asimismo con la opresión y la explotación de clase. En ese sentido Lenin en su escrito Sobre el derecho de las naciones a la autodeterminación remarcaba: “Los intereses de la clase obrera y su lucha contra el capitalismo exigen una completa solidaridad y la más estrecha unión de los obreros de todas las naciones, exigen que se rechace la política nacionalista de la burguesía de cualquier nacionalidad. Por ello, sería apartarse de las tareas de la política proletaria y someter a los obreros a la política de la burguesía, tanto si los comunistas se pusieran a negar el derecho a la autodeterminación, es decir, el derecho de las naciones oprimidas a separarse, como si los comunistas se pusieran a apoyar todas las reivindicaciones nacionales de la burguesía de las naciones oprimidas”.

Los propios trabajadores de la nación dominante tenemos que ser conscientes de que nunca podremos ser libres en un Estado que oprime a otras naciones. Esa opresión supone en realidad un obstáculo para nuestra propia libertad, una cobertura o palanca para que el Estado pueda seguir negándonos otros derechos democráticos elementales, como el de expresión, manifestación, asociación, etc., y dar CONTINUIDAD  al régimen fascista. Así mismo es preciso reconocer que, en estos momentos, la lucha del pueblo catalán por su derecho a la autodeterminación viene agravando la crisis política del Estado y contribuyendo de forma considerable y progresiva a la lucha general por conquistar un verdadero marco democrático en el conjunto del territorio estatal.

Por otra parte, y ante la posibilidad de poder celebrar en Cataluña, o cualquier otra nacionalidad, un referéndum de autodeterminación, los comunistas deben llamar al voto por la independencia y la formación de un ESTADO  propio. Ni que decir tiene que nuestra posición sería totalmente diferente si en la actualidad la clase obrera y popular del conjunto del Estado estuviese en CONDICIONES  de tomar el poder político para instaurar una República Popular de naciones libremente asociadas, que nos abocase al socialismo. En este caso llamaríamos a votar por la unidad. Pero como aún estamos lejos de una situación así, la separación de alguna nacionalidad y el consecuente debilitamiento del Estado español es, sin duda, lo que más favorece la lucha de la clase obrera y popular de este Estado por conseguir sus intereses inmediatos y sus objetivos estratégicos revolucionarios. Y ello también favorecería la lucha por los intereses de los trabajadores en la nación independizada, al tener enfrente a un Estado nuevo y más pequeño. Cabe recordar que por consideraciones similares el propio Marx ya exigía en 1869 la separación de Irlanda de Inglaterra.

En lo que respecta a la llamada “tercera vía federalista” que vienen proponiendo los pesoístas y sus acólitos de la izquierda reformista, la realidad es que supone una verdadera estafa con el objetivo de seguir sosteniendo el actual Estado unitario. ¿Cómo se puede hablar de federalismo negando el derecho a la autodeterminación, a la libre elección de las naciones oprimidas? Es el ejercicio de ese derecho, sin presiones ni coacciones, lo único que puede dar una solución plenamente democrática a las tres naciones oprimidas por el Estado.

El federalismo jugó un papel progresista y democrático en la ya superada etapa de la libre competencia, en el marco de una democracia burguesa que ofrecía algunos resquicios de libertad para poder defender los intereses del proletariado y las masas populares. Pero ese federalismo fue perdiendo todo su carácter progresista y democrático en el momento en que el capitalismo entró en su fase monopolista e imperialista; cuando la oligarquía financiera (la unión del capital bancario e industrial) se hizo con las riendas del poder económico y político, imponiendo la fascistización de los estados capitalistas. Y es preciso remarcar que lo mismo que DESDE  el fascismo ya no puede haber marcha atrás a la democracia burguesa, tampoco es posible un retorno al federalismo democrático y progresista.

En el actual contexto histórico (última etapa del capitalismo) sólo sobre la base de la destrucción de este sistema y la IMPLANTACIÓN  de una sociedad socialista se puede dar ya un verdadero y democrático federalismo. Apoyemos el derecho a la autodeterminación de Cataluña.

 Lucio García Blanco”

Animamos dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs ao pobo catalán que acuda maña a convocatoria de consulta que dende o estado fascista español estase intentando prohibir.

Seguir

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 95 segidores

%d bloggers like this: