Marzo 4, 2015

Xornadas de visibilización da realidade carcelaria na corunha

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere darlle difusión as xornadas que comezaron esta semana e ata o mes de abril buscarán trasladar a cidadanía a realidade que se está a vivir nas cárceres do estado español. Principalmente creemos moi necesario que o tema das prisións e a situación que nelas se vive este na rúa.

Maña as 17:00 na facultade de dereito terá lugar unha mesa redonda na que se debatirá sobre a necesidade das prisións.

A continuación mostramos o cartaz coa totalidade de actos programados que rematarán no mes de abril:

car

Febreiro 24, 2015

Carta de Roberto Rodríguez “Teto”

Como todos os anos  preto do Nadal chegoume a postal solidaria do Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs. Aínda que a resposta vaia con demora, eu tampouco quería deixar pasar máis tempo sen devolvervos polo menos un bocadinho de Forza e Resistencia que vos xa me fixechedes chegar a min.

Quero darvos un empurrón de enerxía positiva para voltar a coller este novo ano, xa 2015, con máis ganas que nunca, porque por agora aínda non sabemos o que nos pode traer, pero si sabemos o que lle imos dar, o de sempre, máis do mesmo, MUITA LUITA, XENEROSIDADE, OPTIMISMO, DESOBEDIENCIA, REBELDIA, ALEGRÍA e tamén como dín polo Caribe “as Revolucións tenhense que facer con un sorriso na cara”, pero con un pouco de raiba (da boa).

Debemos pechar os punhos e apretar os dentes cando senha preciso, porque aquí non se cansa ninguém.

Un mui grande biko e muitos fortes abrazos pra todxs vos.

NA GALIZA, SEMPRE CEIVES!!! Ate pronto Teto.

BOM 2015 E LIBERDADES A MOREAS

CÁRCERE DE VALLADOLID, VILLANUBLA.

teto

Febreiro 22, 2015

As mulleres deciden e as menores tamén!!!

O Comité de Solidariedade cxs Presxs  Politicxs apoia a convocatoria que terá lugar maña nas principais cidades galegas contra a lei do aborto. Creemos moi importante que a cidadania senha consciente do caracter restrictivo da norma. Non podemos permitir que as mulleres vexan limitada a sua capacidade de decision ante un feito tan importante como o aborto sexa cal sexa a sua idade. Por eso animamosvos a sair a rua porque a revolucion popular sera o único medio posible de chegar a conquistar as liberdades que nos pertenecen.

Na Coruña maña as 20:00 diante da Sede do PP,ACUDE!
aborto
Febreiro 17, 2015

A loita e solidariedade popular eo camiño

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere agradecer a todxs os participantes no xantar solidario e a aqueles que non puíderon acudir pero si mostrarón o seu apoio ao acto a súa aportación que fixo que o acto fora un éxito. Sobre todo destacar o coloquio levado a cabo entre todxs os asistentes que fixo ca xornada de solidariedade finalizará con boas sensacións e coas ideas máis claras todavía en canto ao traballo a realizar para lograr a AMNISTIA dos Presxs Políticxs.

A continuación mostramos un texto  realizado co fin de exponer a situación actual que se está a vivir e a actividade do Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticos

¡RACHEMOS O ILLAMENTO!

Existen dous principais motivos polos que, dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs, cremos necesario organizar actos deste tipo. En primeiro lugar, informar sobre a existencia do gran número de presxs políticxs, que fican secuestradxs por un Estado que de democrático ten ben pouco, así como da situación que viven dentro dos centros penitenciarios. En segundo lugar, e como consecuencia do anterior, trasladarvos a necesidade de visibilizar entre todxs ista situación, tan silenciada polos mesmos que a provocan.

Por todxs é sabido que a escala represiva do Estado non fai máis que ir en aumento e que esta dinámica non vai a parar, senón todo o contrario. Cada vez érguese máis xente para reivindicar un sistema máis xusto, para reclamar o que é do pobo traballador por dereito e que nos rouban día tras día, e iso lles da medo. Por iso necesitan amedrentarnos, intentar frear a resposta popular mediante a represión a tódolos niveis e de cada vez máis sectores da loita social. Un exemplo disto pode ser a posta en marcha da coñecida como Ley Mordaza. Desta forma, as cadeas vanse ir enchendo pouco a pouco de presxs políticxs de todo tipo de colectivos antifascistas e anticapitalistas. Non obstante, non debemos esquecer que a represión non é ningún fenómeno novo, nin sequera recente.

Cóntanse por centos xs compañeirxs que levan encerradxs dende fai décadas por loitar contra un Estado criminal, que non dubida en condear á miseria á clase obreira co fin de perpetuar os privilexios duns poucos, conseguidos a base de explotar, despedir, deportar, desafiuzar, e incluso asasinar a traballadores e traballadoras de todo o mundo.

A realidade é que a tan modélica transición que nos venderon foi unha farsa que levou ó encerro a centos de militantes que non caeron nin no engano, nin na comodidade de aceptar poltronas a cambio de renunciar á súa loita. Moitxs de elxs seguen hoxe en día na prisión, sufrindo todo tipo de torturas físicas e psicolóxicas como chantaxe para que reneguen das súas ideas. Non obstante, moi a pesar de quenes lles encerraron e intentan silencialos, demóstrannos que son o máis claro exemplo de resistencia, manténdose firmes e fieis ás suas ideas. E de elxs queremos falarvos hoxe.

Non lles chega con telos secuestradxs, privadxs de liberdade, senón que moitxs de elxs están a sufrir cadeas perpetuas encubertas, e con máis de 65 anos seguen encerradxs como castigo á súa militancia política. De feito, o novo acordo firmado sobre a prisión permanente revisable tampouco é nada novo, senón un respaldo legal e mediático cara algo que leva existindo de facto dende fai moito tempo.

Convén tamén recalcar que nas prisións do Estado tortúrase mediante a desatención médica. De feito, segundo as súas propias leis, xs presxs gravemente enfermxs non deben ficar nas mesmas. E non só lles condean a ficar nos centros penitenciarios, senón que tamén lles negan a atención médica que precisan. Lles privan das visitas médicas que lles corresponden, non lles proporcionan os tratamentos adecuados, etc, cuestións que fan que as súas enfermidades véxanse agravadas polo mero feito de ficar na cadea. Non podemos esquecer que esta dinámica de lento exterminio hacia xs presxs políticxs fixo que varixs de elxs faleceran durante o pasado ano, entre as que atopábase Isabel Aparicio.

A todos estes atropelos e torturas hay que sumarlles todo tipo de humillacións, agresións físicas, ou medidas como o illamento, que todxs elxs sufren e/ou sufriron durante o seu paso polas súas prisións.

E, por suposto, non podemos esquecer tampouco a dispersión, que utilizan como castigo non só contra xs presxs senón tamén contra ás súas familias. Para poder visitarlles, deben facer frente a un enorme esforzo económico, a viaxes longas que non todo o mundo pode asumir por idade ou por compromisos familiares ou económicos, e o propio risco que supón facer unha viaxe de centos de kilómetros. En definitiva, trátase doutra forma máis de illarlles, e de torturalxs psicolóxicamente inducindo ó sufrimento ós seus seres queridos.

Ante esta grave situación, a solidariedade para con as persoas encerradas por loitar por unha sociedade máis xusta debe ser unánime, sen excusas. A exixencia da Amnistía debe estar sempre presente nas nosas reivindicacións. Debemos facerlles chegar o noso apoio de tódalas formas posibles, e rachar co illamento ao que lles someten. E é precisamente o que intentamos facer, humildemente, dende este Comité, porque todo axuda: denunciar a súa situación, escribirlles, axudar económicamente na medida do posible as súas familias, etc. Porque elxs o deron todo por nós, e calqueira pode ser o seguinte.

LIBERDADE PRESXS POLÍTICXS!


LIBERDADE PRESXS ENFERMXS!

Por último mostramos o video que se pasou no que mostra as vivencias dos compañeirxs durante a folga de fame e a comuna realizada na cadea.

Febreiro 1, 2015

Comida Solidaria polxs Presxs Políticxs

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere informar da comida solidaria que terá lugar o Sábado 7 de Febreiro as 14:30 no bar Faluya, rúa Orzán 75.

A loita pola liberdade de todxs os Presxs Políticxs, AMNISTIA, debe estar na primeira línea de loíta contra o Estado, sin conseguir este reconocemento a chamada democracia nunca será tal. Ademáis cada vez e maior o número de persoas que son condenadas a penas de cárcere pola súa ideoloxía.

A través desta páxina informámosvos periodicamente das activades e campañas que se levan a cabo para mostar o apoio e solidariedade axs presxs políticxs e hoxe animámosvos a participar na comida solidaria que ao finalizar contará coa lectura de poemas realizados polos presxs, pase de video e coloquio entre todxs os asistentes.

Por último solicitamos confirmar asistencia antes do Xoves 5 de Febreiro no Faluya ou no correo nonestamostodos@gmail.com.

comida

Xaneiro 27, 2015

Carta de María José Baños Andujar

Dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs querémosvos facer chegar o contido dunha carta recibida recientemente de María José. Mostrámola a continuación:

“O primeiro e darvos un abrazo e decirvos que recibo todo o apoio e solidariedade que me mandades. Tamen decirvos que Marcos sigue por aquí, pero xa se vai, o xoves pasado levavano pero a Sub. Médico parou a conducción para que o levaran na ambulancia, xa que polo visto están recibindo presións de Madrid para que o leven xa, asi que de momento estamos esperando que lle preparen a ambulancia. Imaxino que será para esta semana que entra; espero que non seña maña porque pola tarde temos vis. A semana pasada saleu ao hospital e en febreiro ten pedida unha resonancia, a ver si para esa fecha pode estar de novo por aquí, a verdade é que estar así é unha putada pero é o q hai, A verdade é que as súas visitas son todo un subidón pois poder falar con alguén é a hostia e máis nestes momentos que está todo moi quentiño.

De min, direivos que estou ben. O luns salín ao hospital e fai unhas semanas fixeronme un fibroscan, estou igual que a anterior, 7,5. No hospital comenteille o do novo tratamento pois son elos os que mo teñen que poñer. De momento deron largas ata dentro de seis meses; dixome que entonces estudiaríase. Creo que vai estar difícil e non confío moito pero mentres non empeore poido aguantar. De todas formas creo que en poucos anos saldrán novos fármacos económicos. Das pernas aínda non me sacaron, non tardarán pero con este tema, de momento, non hai nada que facer pois o especialista do hospital non mo aconsella, di que esa operación faise a partir dos 60-65 anos e polo demáis ben.

Por certo, dixome Marcos que lle habían autorizado vis con allegados, asi que vou solicitalos.

Aproveito  para desexarvos un bo comezo de ano cheo de ánimo e resistencia.”

Xaneiro 20, 2015

Postal de Manuel Arango Riego

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere mostravos a postal enviada por Manuel Arango na que nos traslada de maneira moi resumida pero clara a situación persoal pola que está a pasar. A continuación reproducimos o texto recibido:

“(…) Nestos meses, entre os problemas físicos, as consecuencias polo sucedido a Isabel eo Xudicial, non dediquei tempo as redaccións, etc. Sobre todo dediqueime ao númeroso volumen de cartas por Isable.

Fai unhos meses comenzei o tratamento ( por terceira vez en 20 anos) sobre a Hepatite C; es el tratamiento clásico, xa que o novo a min non mo poden poñer por que non está experimentado no meu xenotipo. Son moi duros os efectos secundarios.

Coidarse da represión e do “poderismo”, a penúltima maniobra do réxime para frear o seu afundimento.

¡Salud e resistencia!”

IMG_20150112_0001

Xaneiro 14, 2015

Concentración Antifeixista

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs informa da concentración que tera lugar este Venres 16 de Xaneiro as 20:30 no Obelisco.

Creemos que debemos estar de fronte coa loita antifeixista porque o Estado Capitalista español nas últimas datas continua mostranda a sua faciana máis represiva. Non e algo novo nin que non denunciaramos dende fai decadas con multitude de presxs políticxs todavía nas cárceres polas condeas perpetuas encuebertas. As recientes condeas aos 18 antifascitstas de Madrid e os casos persoais de Alfón ou Adriel fan necesario que saiamos a rúa de maneira masiva pra mostrar a forza e solidariedade que nos caracteriza loitando contra o Estado fascista español.

A loita popular debe ser sempre o camiño para derrotar o fascismo polo que A Coruña debe mostrar na rúa o Venres a condena contra a represión fascita.

milu

Decembro 27, 2014

A unión solidaria fixo posible, Pepita Absolta!!!

O compañeiro David Garaboa quixo trasladarlle a Pepita os seus sentimentos de felicidade pola absolución que tivo lugar recientemente. A continuación mostrámosvos a carta redactada dende a cárcere de Alicante II:

“Querida Pepita,

Esta maña entereime de que finalmente fuches desimputada do delito de “enaltecemento do terrorismo” do cal acusábate a Audiencia Nazional. Noraboa!. Non puideron contigo, coa tua firmeza, coherencia e dignidade, e unha vegada máis desmostrácheslle a esa xentiña que a verba sendición non está no teu vocabulario.

Noraboa tamén a toda-las persoas e colectivos que forman parte da “Plataforma pola Absolución de Pepita e contra a Represión” porque se estes fascistas decidiron secuas non foi pos ningunha cuestión xurídica, senón que vironse desbordados pola onda de solidariedade que ergueuse na Coruña a raiz da tua imputación. Hai que dicir, con lexítima fachenda, que a tua absolución e unha victoria do movemento de solidariedade e da loita contra a represión.

Nembargantes, a detención do teu fillo Suso xunto con Olarieta e Aitor Cuervo lémbranos que a represión non vai a pasar, xa que logo … a loita continua!. Moitos folgos para a próxima batalla: pola absolución de Suso, para evitar o seguinte desafiuzamento … Adiante a loita de solidariedade e contra a represión!

Pepita, queridiña, recebe unha enorme aperta cargada de forza e agarimo.

Venceremos!”

io

Novembro 27, 2014

Arquivada a Imputación de Pepita Seoane.

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs informa que durante a tarde de hoxe recibiu a boa nova de que a denuncia por “enaltecimiento del terrorismo”  que tiña pendente Pepita foi arquivada. A imposibilidade de presentar a grabación requerida sobre a entrevista fixo determinante a decisión final. Este feito pon todavía máis de manifesto o acoso que está a sufrir a familia Cela Seoane.

Queremos agradecer todas as mostras de solidariedade recibidas por Pepita dende o primeito día que recibiu a imputación ata o día de hoxe coa boa nova do arquivo desta denuncia represiva contra a súa persoa.

¡¡¡NON A REPRESIÓN!!!!

Novembro 27, 2014

Suso Cela en Liberdade

Dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs queremos informarvos que no mediodía de hoxe Suso e os compañeiros detidos, Olarieta e Aitor Cuervo, foron postos en Liberdade. Pasadas as horas temos máis datos sobre o desproporcionado despliegue que se montou no barrio onde reside Suso para detelo. Un gran número de gardas civís o reduciron chamando a atención dos veciños porque foi detido de maneira totalmente sorpresiva e sin recibir ningunha explicación sobre os feitos que se lle imputaban. A continuación recibiron “Pepita” recibiu unha chamada no fogar familiar para informar que Suso había sido detido por “enaltecimiento do terrorismo” e que despois de realizar un control médico o levarían a Audiencia Nacional a Madrid.

A primeira hora da maña de hoce declararon ante o xuíz da Audiencia Nacional polo “delito de enaltecimiento del terrorismo”, que se lles imputa pola participación nas “II Xornadas Anti-Capitalistas”  organizadas en Llodio (Álava) entre o 22 e 23 de Novembro de 2013. Finalmente como indicamos anteriormente os tres foron postos en liberdade con cargos, a espera de Xuízo, co que agora todos se dirixen aos seus domicilios.

Por último lembrarvos a todxs que maña na Corunha se vai a realizar unha Concentración convocada pola Plataforma contra a Represión as 20:30 no Obelisco pola LIBERDADE DE TODXS OS PRESXS POLITICXS e especialmente debido a todo o mencionado en apoio co compañeiro SUSO CELA.

LIBERDADE PRESXS POLÍTICXS!!!!

Novembro 26, 2014

Detención de Suso Cela

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Politcxs mostra todo o seu apoio ao compañeiro Suso. Foi detido pola Garda Cívil acusado de “enaltecimiento del terrorismo” durante a maña de hoxe cando se dirixía a zona do Ofimático, onde na tarde de hoxe se vai realizar unha concentración solidaria previa ao desaloxo e derrubo dunha casa que terá lugar maña as 9:00. Agora encontranse camiño a Madrid onde maña pasará a disposición xudicial.

Ademáis durante a tarde continuaron as detencións no Estado, xa que o avogado Xosé Manuel Olarieta e Aitor Cuervo tamén foron retidos por “enalticimiento del terrorismo”.

Estos feitos fan que teñamos moito máis claro o noso enemigo e que aumente a nosa solidariedade cxs nosxs compañeirxs detidxs. Agora eo momento de mostrarlles que lonxe de reprimirnos estos feitos farán que as mostras de apoio aumenten coas persoas que están a sufrir a violencia do estado fascista español no seu grado máximo.

Por eso aproveitamos para informarvos que a Plataforma contra a Represión da Corunha convoca o Venres as 20:30 no Obelisco unha concentración en SOLIDARIEDADE CXS PRESXS POLITICXS, especialmente cos compañeiros detidos no día de hoxe.

Manteremosvos informadxs das novidades que nos vaian trasladando sobre as detencións realizadas.

LIBERDADE PRESXS POLITICXS!!!!

Novembro 11, 2014

Parabéns a Mª José Baños

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs quere felicitar no seu 50 aniversario a Mª Jose Baños Andujar.

Aproveitamos a ocasión ademáis para denunciar a situación que está a vivir na cadea debido ao seu estado de saúde. Precisa dun baipás urxente, padece VIH e unha doenza no fígado con perigo de cirrose.

Por último queremos trasladar todo o noso apoio ao companheiro Marcos Martín Ponce, que debido as condicións inhumanas nas que se realizan os traslados entre as cadeas vese obrigado a utilizar unha cadeira de rodas. No camiño dende a prisión de Dueñas a Picassent, onde se atopou coa súa companheira Mª José, aumentaron as molestias que xa padecía nunha hernía discal xa operada. Na chegada a cadea de Valencia foi necesaria a utilización da cadeira para poder moverse no cárcere, xa que debido a forte dor non podía camiñar e está a espera de probas para ter un diagnóstico definitivo. Esto fai que o aislamento en prisión sexa todavía maior, polo que lle queremos facer chegar todo o noso apoio. Por este feito denunciamos as condicións nas que se realizan os traslados entre as diferentes prisións do estado español.

LIBERDADE PRESXS POLITICXS ENFERMXS!!!

Novembro 11, 2014

Novidades na imputación de Pepita Seoane

Dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs queremos informar que o Xulgado Central de Instrucción nº 1, Madrid, ven de trasladar a Pepita que a “Unidad Editorial Información General S.L.U.” (Diario El Mundo) non puído recuperar a grabación realizada da entrevista que foi publicada o 7 de xullo de 2013. Este material fora solicitado previamente a través das dilixencias previas.

Debido a estas declaracións, das que agora non poden presentar a grabación, impútaselle un presunto delito de “enaltecimiento del terrorismo”.

Ante a imposibilidade de trasladar esta proba mantémonos a espera de novas comunicacións  e cando señán recibidas informarémosvos.

NON A REPRESIÓN, PEPITA ABSOLUCIÓN!!!!

Novembro 8, 2014

Opinión sobre a consulta Catalana

O Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs no día previo a consulta que mañá se realizará en Cataluña quere facervos chegar a seguinte carta na que o compañeiro Lucio fai un relato moi acertado sobre este proceso.

“El derecho de autodeterminación de Cataluña

A medida que se afianza el proceso de lucha del pueblo catalán por conseguir su derecho a la autodeternminación, Mariano Rajoy y todas las fuerzas del Estado vienen poniendo en marcha una agresiva ofensiva para negarle esa justa aspiración, escudándose en la trinchera de la “indisoluble unidad de España”, y tratando de amedrentarle con todo tipo de amenazas e incertidumbres; como la derogación de la Generalitat y el Estatut, la intervención militar, la salida de Cataluña de la Unión Europea, el catastrofismo económico, etc. Pero ese comportamiento pone en evidencia una vez más el verdadero carácter fascista de este Estado, alentando al pueblo catalán a seguir adelante con firmeza.

A esta situación se ha llegado tras el desengaño y el cuestionamiento que ha expresado ese pueblo catalán por el Estatut, lo que también supone su rechazo a la “Reforma Política” del régimen y su “Transición”. El llamado “café para todos” en que se basó la configuración autonómica fue en realidad una clara maniobra para negar el hecho diferencial de Cataluña, Galicia y Euskal Herria, y cerrar el paso al reconocimiento de los derechos democráticos de esas naciones oprimidas por el Estado español. No se puede negar que las autonomías trajeron un alivio a la opresión de sus idiomas (prohibidos en la etapa de Franco), de su cultura, etc. No obstante, a partir de la presidencia de Aznar y su maniobra de

regreso a los orígenes del fascismo, se volverá a agudizar la tendencia al centralismo y la presión del idioma y la cultura estatal sobre el resto, lo que ha continuado hasta nuestros días. Finalmente llegará la reciente Ley Wert y las declaraciones de este ministro de educación remarcando su intención de “españolizar a los niños catalanes”. Mas, por otra parte, también hay que subrayar que, de FORMA  paralela, el desarrollo de la crisis económica del sistema capitalista y su profunda repercusión en el ESTADO  español han contribuido en gran medida a exacerbar las contradicciones y el enfrentamiento entre Cataluña y el Estado.

En términos concretos, como se recordará, en el año 2006 el gobierno tripartito de Cataluña aprobó un NUEVO  Estatut. Las reservas presentadas por el PP al tribunal Constitucional y los recortes producidos durante el trámite parlamentario lo vaciaron de contenido, provocando en Cataluña un sentimiento de humillación. La reacción de su pueblo no se hizo esperar y, desde el año 2009 al 2011, se desarrollaron las consultas por la independencia en todo el territorio, con una elevada participación y un resultado mayoritario del sí. En esa misma dirección, en la Diada del 2012 salen en manifestación dos millones de personas bajo el lema “Somos una nación. Nosotros decidimos”. Y un año después se realizará la gran cadena humana que enlazó la frontera francesa con Valencia. El colofón a todo ello vendrá con la convocatoria desde el Parlamento Catalán de un referéndum de autodeterminación para el próximo 9 de noviembre.

Como bien se PUEDE  apreciar, ha sido la burguesía catalana quien ha venido gestionando y dirigiendo los pasos del programa de esa confrontación con el Estado. Pero lo ha hecho porque la lucha del pueblo catalán les ha empujado a ello de forma inexorable. Sin el transcendental papel jugado por la clase obrera y popular, configurándose en el último periodo como el verdadero motor de la lucha, no cabe dada de que parte de la burguesía hace tiempo que hubiera abandonado el proceso por la autodeterminación. Los verdaderos protagonistas de ese proceso son, por lo tanto, los TRABAJADORES  catalanes.

Sobran motivos para desconfiar de esa burguesía. No obstante, nuestra posición como comunistas no puede ser otra que la de apoyar en todo momento la lucha que lleve a cabo la burguesía de las naciones oprimidas contra la nación dominante y la opresión nacional. Claro que ese apoyo debe conllevar una crítica permanente a sus vacilaciones y a su nacionalismo burgués; ese que sólo busca ampliar sus privilegios de clase, empezando por el ensanchamiento de los mercados.

Nosotros somos internacionalistas, estamos contra todo tipo de nacionalismo y propugnamos la unidad de la clase obrera y los trabajadores de las naciones oprimidas por el Estado español, y de todo el mundo, frente a las respectivas burguesías, para acabar asimismo con la opresión y la explotación de clase. En ese sentido Lenin en su escrito Sobre el derecho de las naciones a la autodeterminación remarcaba: “Los intereses de la clase obrera y su lucha contra el capitalismo exigen una completa solidaridad y la más estrecha unión de los obreros de todas las naciones, exigen que se rechace la política nacionalista de la burguesía de cualquier nacionalidad. Por ello, sería apartarse de las tareas de la política proletaria y someter a los obreros a la política de la burguesía, tanto si los comunistas se pusieran a negar el derecho a la autodeterminación, es decir, el derecho de las naciones oprimidas a separarse, como si los comunistas se pusieran a apoyar todas las reivindicaciones nacionales de la burguesía de las naciones oprimidas”.

Los propios trabajadores de la nación dominante tenemos que ser conscientes de que nunca podremos ser libres en un Estado que oprime a otras naciones. Esa opresión supone en realidad un obstáculo para nuestra propia libertad, una cobertura o palanca para que el Estado pueda seguir negándonos otros derechos democráticos elementales, como el de expresión, manifestación, asociación, etc., y dar CONTINUIDAD  al régimen fascista. Así mismo es preciso reconocer que, en estos momentos, la lucha del pueblo catalán por su derecho a la autodeterminación viene agravando la crisis política del Estado y contribuyendo de forma considerable y progresiva a la lucha general por conquistar un verdadero marco democrático en el conjunto del territorio estatal.

Por otra parte, y ante la posibilidad de poder celebrar en Cataluña, o cualquier otra nacionalidad, un referéndum de autodeterminación, los comunistas deben llamar al voto por la independencia y la formación de un ESTADO  propio. Ni que decir tiene que nuestra posición sería totalmente diferente si en la actualidad la clase obrera y popular del conjunto del Estado estuviese en CONDICIONES  de tomar el poder político para instaurar una República Popular de naciones libremente asociadas, que nos abocase al socialismo. En este caso llamaríamos a votar por la unidad. Pero como aún estamos lejos de una situación así, la separación de alguna nacionalidad y el consecuente debilitamiento del Estado español es, sin duda, lo que más favorece la lucha de la clase obrera y popular de este Estado por conseguir sus intereses inmediatos y sus objetivos estratégicos revolucionarios. Y ello también favorecería la lucha por los intereses de los trabajadores en la nación independizada, al tener enfrente a un Estado nuevo y más pequeño. Cabe recordar que por consideraciones similares el propio Marx ya exigía en 1869 la separación de Irlanda de Inglaterra.

En lo que respecta a la llamada “tercera vía federalista” que vienen proponiendo los pesoístas y sus acólitos de la izquierda reformista, la realidad es que supone una verdadera estafa con el objetivo de seguir sosteniendo el actual Estado unitario. ¿Cómo se puede hablar de federalismo negando el derecho a la autodeterminación, a la libre elección de las naciones oprimidas? Es el ejercicio de ese derecho, sin presiones ni coacciones, lo único que puede dar una solución plenamente democrática a las tres naciones oprimidas por el Estado.

El federalismo jugó un papel progresista y democrático en la ya superada etapa de la libre competencia, en el marco de una democracia burguesa que ofrecía algunos resquicios de libertad para poder defender los intereses del proletariado y las masas populares. Pero ese federalismo fue perdiendo todo su carácter progresista y democrático en el momento en que el capitalismo entró en su fase monopolista e imperialista; cuando la oligarquía financiera (la unión del capital bancario e industrial) se hizo con las riendas del poder económico y político, imponiendo la fascistización de los estados capitalistas. Y es preciso remarcar que lo mismo que DESDE  el fascismo ya no puede haber marcha atrás a la democracia burguesa, tampoco es posible un retorno al federalismo democrático y progresista.

En el actual contexto histórico (última etapa del capitalismo) sólo sobre la base de la destrucción de este sistema y la IMPLANTACIÓN  de una sociedad socialista se puede dar ya un verdadero y democrático federalismo. Apoyemos el derecho a la autodeterminación de Cataluña.

 Lucio García Blanco”

Animamos dende o Comité de Solidariedade cxs Presxs Políticxs ao pobo catalán que acuda maña a convocatoria de consulta que dende o estado fascista español estase intentando prohibir.

Novembro 5, 2014

Solidariedade cos companheiros detidos en Compostela

Dende o Cómite de Solidareidade cxs Presxs Politicxs queremos mostrar o noso apoio aos companheiros detidos no día de hoxe en Compostela. As detencións producíronse a primeira hora da tarde sendo trasladados as dependencias policiais en primeiro lugar e a continuación polos a disposición xudicial nos Xulgados das Fontinhas.

Nas inmediacións dos Xulgados dende o primeiro momento, en torno as 17:00 h., concentráronse  companheirxs solidarixs pra arroupar aos detidos e esixir a súa posta en liberdade. A presencia policial durante toda a tarde ata a posta en liberdade foi a que acostuman ter ante este tipo de convocatorias.

A última hora da tarde, pasadas as 19:00 h. , foron postos en liberdade con cargos os dous companheiros detidos. As acusacións vincúlanse coa protesta estudiantil ocurrida en Compostela hai duas semanas, na que se lles acusa de “atentado contra a autoridade” e “lesións”. Nesa data Nuñez Feijoo tivo que saír escoltado e sin inaugurar a conferencia de ámbito estatal que se quería celebrar na facultade de Matemáticas.

A  loita é o único camiño!!!!

Outubro 29, 2014

Primeiro procedemento sancionador polo Acompañento Solidario a Pepita Seoane

Un compañeiro recibiu unha notificación para informalo que se iniciaba un procedimiento sancionador contra a súa persoa pola participación no acto realizado para acompañar a Pepita Seoane aos Xulgados da Coruña.

O Acompañamento foi realizado o 12 de Xuño de 2014 debido a citación da nosa compañeira por presunto enaltecemento do terrorismo por unhas declaracións realizadas a “El Mundo”. Esta data será lembrada na cidade porque se conseguiu realizar un acto solidario e moi masivo pese ao horario laboral, 9:30. Incluso no atestado mencionase que en torno a 50 ou 60 persoas se deron cita. Debido a este e outros feitos xa coñecidos os “corpos de seguridade do Estado” dende primeira hora tiveron unha amplia presencia na praza de Monforte e os Xulgados. No auto enviado fan un resumo do ocurrido ese día con indicacións moi presisas como as pancartas utilizadas, “Tod@s con Pepita contra a Represión” sirve de cabeceira seguida en segunda línea doutra co texto “Audiencia Nacional Tribunal Fascista”.  Tamén trasladan o momento no que os acompañantes saen da Praza dirección ao Xulgado permanecendo nas escaleiras cando Pepita entra a declarar acompañada dun dos seus fillos e a súa avogada, feito que se inclue de maneira máis detallada.

Estos feitos consideranos constitutivos de sanción porque o compañeiro non sigue as ordes, continua co acompañanto a Pepita realizando canticos continuados polos ali presentes e non permite a entrada aos Xulgados do público pese a insistencia das “forzas do orde” pra que abandone ese lugar, mantendo resistencia ante o intento de desplazalo do lugar de transito.

A primeira proposta de sanción é de 150€. Varios compañeiros presentes no acompañamento están a espera de recibir esta proposta porque nesa data viviuse unha persecución xa acostumada nos movementos solidarios con identificacións realizadas incluso fora da zoa dos Xulgados a unhos compañeiros que se dirixian aos seus fogares.

Debido aos feitos ocurridos naquela data e que volven estar de actualidade solicitamos toda a solidariedade co compañeiro sancionado e que ante novos procedementos sancionadores os fagades públicos para que entre todos os colectivos consigamos que a solidariedade mostrada ese 12 de Xuño siga vixente na nosa cidade ante este tipo de actos denunciables por todxs.

¡¡¡ NON A REPRESIÓN !!!

Outubro 26, 2014

CAMPAÑA POLA LIBERDADE DXS PRESXS POLÍTICXS ENFERMOS

A situación dxs presxs politicxs en prisión é por todxs coñecida polo que semanas atrás decideuse comezar unha campaña que puxera nas rúas a crítica a esta sttuación.

Na actualidade estamos a denunciar a situación que sufren os presxs políticxs enfermos e os maiores de 65. Por eso creouse unha nova páxina no noso blog, Campaña pola Liberdade dxs Presxs Políticxs, na que estaredes informadxs de todas as novidades e accións que se vaian realizando co fin de rematar con esta situación de cadea perpetua que están a sufir. Xa tedes disponible un comunicado no que tedes maior información.

Dende o Comite de Solidariedade c@s Pres@s Polític@s solicitamos a unión de todos os colectivos e asociacións para denunciar a situación que se está a vivir nas prisión do estado español.

presxs

Outubro 26, 2014

A Opinión Pública

Á OPINION PÚBLICA

                Dirixímonos a opinión pública para denunciar a grave situación dos presos políticos do PCE(r) e dos GRAPO que padecen actualmente graves enfermedades de diversa índole e que poñen en perigo a súa vida.

A desatención médica de todas estas persoas, ao igual que con outros presos políticos está a ser utilizada como un plan macabro especialmente deseñado para exterminalos lentamente, baixo a chantaxe de renegar das súas ideas ou deixalos morrer. E neste plan macabro están a colaborar os servizos médicos de prisións, ao servizo do Ministerio do Interior, coa súa falta de atención e ética médica: tardanza extrema nos diagnósticos e tratamentos, traslados aos hospitales previa cita para non ser atendidos e en condicións inhumanas, tratamentos inadecuados… Dinámicas que, unidas as condicións de incerteza,  illamento, malleiras, estrés, presións e tensión que se viven nun medio tan hostil como  o carcerario, provocan que estas enfermidades, xa graves de por sí, se intensifiquen ainda máis.

Hai que sinalar que estes homes e mulleres non están en prisión polo seu interés persoal ou seu ánimo de lucro, senon por loitar contra o réxime fascista, son a expresión máis consciente dese enfrontamento contra o Estado capitalista polo que todos saímos a diario as rúas, polo emprego, por unha sanidades e educación públicas e gratuítas, polo dereito a unha casa e a reunirnos, organizarnos e expresarnos que nos negan, polo dereito de autodeterminación dos pobos oprimidos, contra as agresión imperialistas, etc.

Pero todo vale para render e exterminar estes homes e mulleres, como sucedeu cos predecesores dos que nos gobernan. É a mesma política: ou arrepinteste e renuncias a loitar ou te asasinamos. A pena de morte segue tan vixente como sempre. Abonda recordar a Miguel Hernández, asesinado en prisión por non renunciar a súa militancia comunista. Na actualidade son cinco xa os presos políticos do PCE(r) e dos GRAPO que foron exterminados seguindo esta política: Enrique Alvarez Abalde, Iñaki Kuadra Etxeandía e José María Sánchez Casas, ou os de José Ortín Martínez, morto na prisión de Alicante dunha enfermidade cardíaca que por suposto non fora detectada a pesar dos síntomas evidentes que presentaba. Igualmente sucedeulle a Isabel Aparicio o 1 de abril deste ano, que faleceu dun infarto que non foi tratado como das numerosas doenzas que padecía e que non foron tratadas.

Deste xeito instáurase a pena de morte en “democracia”. E por todo isto que nos diriximos á opinión pública para impedir o asesinato lento dos revolucionarios en prisión denunciando e mostrando a solidaridade activa con estas persoas.

COMITÉ DE SOLIDARIDADE C@S PRES@S POLITIC@S

 

nonestamostodos@gmail.com

Xuño 18, 2014

XXXIII Cabodano do asasinato dos militantes dos GRAPO: Roberto Liñeira, Albino López, Dolores Castro e Antonio Cabezas

Placa en memoria do mártir Roberto Liñeira

O pasado 17 de xuño, cúmpriuse o 33 aniversario da morte ás mans da Garda Civil de 4 militantes dos GRAPO en La Farga de Bebie, Las Lloses, Girona. Masacre que, xunto á de 4 activistas dos Comandos Autónomos Anticapitalistas (CAA) na Baía de Pasaia no 84, son as maiores matanzas policiais de militantes revolucionarios dende o 27 de setembro de 1975, con Franco aínda vivo.

O catalán Antonio Cabezas Bella e os galegos Francisco Roberto Liñeira Oliveira, Albino Gabriel López e Dolores Castro Saa formaban un comando operativo da organización armada GRAPO (Grupos de Resistencia Antifascista Primeiro de Outubro) que neses meses de marzo, abril, maio e xuño de 1981 se mostrou especialmente activo. Estábanse a vivir momentos vitais na política española e europea e a devandita organización achábase no centro do ciclón.

O día 16 de xuño o comando composto por estes catro militantes enfróntase a tiros coa Brigada Antiterrorista en Barcelona. Conseguen fuxir e recalan nun pobo preto da fronteira con Francia. O día 17 instalan a súa tenda de campaña aos arredores de La Farga de Bebie, en Las Lloses, a uns poucos quilómetros de chan francés. Albino Gabriel López e María Dolores Castro Saa se encamiñan ao pobo a por información sobre trens e algo de comida e tabaco. Van vestidos como simples turistas, algo habitual neses pobos fronteirizos.

Antonio Cabezas Bella e Roberto Liñeira Oliveira agardan na tenda de campaña a uns quilómetros do pobo, nunha zona estratexicamente situada e moi disimulada nunha campa de moi difícil absceso.

Albino e Dolores, no pobo, son localizados pola garda civil e detidos. Levados ao cuartel, un enclave estratéxico na loita contrarrevolucionaria xa dende os tempos do maquis antifascista, pois dende el se controlan os pasos a Francia son, polo que obxectivamente parece son brutalmente torturados e asasinados.

A versión do Estado foi que Dolores levaba unha pistola camuflada (no cabelo!!) e que ao intentar usala foron abatidos (de feito, os seus cadáveres estaban literalmente partidos por refachos de metralladora).

A realidade é que lles tiveron que sacar con brutais pero rápidas torturas a información da localización dos seus compañeiros, pois dende as 15.45 que se oíron os disparos polos veciños do pobo até a localización e acribillamiento dos seus outros dous camaradas, ás 18.29, até ese afastado pobo de Girona desprazáronse decenas e decenas de gardas civís e os dous máis altos cargos da Garda Civil en Catalunya. Todo iso en apenas dúas horas e corenta e catro minutos. Entre os altos cargos, o Tenente Coronel Blázquez Pedraza, xefe da comandancia de Girona, e o Xeneral Pajuelo, xefe da 4ª Zona (Catalunya).

O dispositivo de detectar e matar cumpriu a súa primeira parte. Só faltaba localizar o resto de militantes antifascistas. Actívase un círculo en torno á campiña na que estaban Roberto e Antonio. As torturas deberon facer efecto, porque a tenda estaba moi ben escondida e aínda así en menos de dúas horas dende o asasinato dos 2 primeiros militantes xa estaban localizados. Polo menos un grupo de 18 gardas civís descargan sobre eles centos de balazos, asasinándoos no acto e deixando os corpos tirados por varias horas.

Como todos os anos, dende hai 33, renderáselle homenaxe a estes catro antifascistas na cidade da Coruña -sábado 21 no cemiterio de San Amaro ás 13 h-, onde está enterrado Roberto Liñeira.

Etiquetas:
Seguir

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 95 segidores

%d bloggers like this: